Η τουρκική κρίση και τα κυπριακά διλήμματα

erdogan akinci

Το εάν έχει ξεπεραστεί εντελώς το στάδιο ενός «αμερικανικά» καθοδηγούμενου κόσμου, είναι ζήτημα έντονων αναζητήσεων σε πολιτικό και ακαδημαϊκό επίπεδο. Εκείνο όμως στο οποίο διακρίνεται μια αρχική συναίνεση, είναι το ότι διανύουμε σε παγκόσμιο επίπεδο ένα στάδιο «τεκτονικών» αλλαγών, το βάθος των οποίων είναι άγνωστο. Όντως η σημερινή φάση της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση νέων ηγεμονικών δυνάμεων που διεκδικούν την αναδιαμόρφωση των ισορροπιών. Οι δυνάμεις αυτές – κάποιες σε παγκόσμιο και κάποιες άλλες σε περιφερειακό επίπεδο – διεκδικούν τη μεταρρύθμιση της πολιτικής πραγματικότητας στη βάση των τεράστιων οικονομικών ανακατατάξεων. Δηλαδή με γνώμονα τη μετακίνηση κεφαλαίων, εμπορίου και βιομηχανικής παραγωγής από τη Δύση στην Ασία, από τις ανεπτυγμένες στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η Τουρκία, μας ενδιαφέρει ακριβώς διότι η πολιτική της στο Κυπριακό επηρεάζεται και από τη βούλησή της να αναδειχθεί η ίδια ως περιφερειακή δύναμη.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η τουρκική κρίση και τα κυπριακά διλήμματα»

Το διαφημιστικό του υποθαλάσσιου αγωγού μεταφοράς νερού από την Τουρκία στην Κύπρο

Το πιο κάτω φιλμάκι είναι το πιο πρόσφατο από τη διαφημιστική εκστρατεία της τουρκικής κυβέρνησης για την υλοποίηση του σχεδίου υποθαλάσσιας μεταφοράς νερού από την Τουρκία στην Κύπρο. Το έργο προγραμματίζεται να λειτουργήσει το καλοκαίρι του 2015.

https://www.youtube.com/watch?v=5LKtaS2HNMs

Η Νερμίν, η Χατιτζέ και ο Έρντογαν

Supporters of the ruling AK Party wear Erdogan masks during an election rally in Konya

«…Αυτοί είναι αυτοί που τους αγνοούμε… δεν προσέχουμε καν την ύπαρξη τους. Αυτοί. Η γυναίκα που προσέχει το παιδί μας, η Νερμίν… Ο φύλακας της πολυκατοικίας μας, ο Καντίρ… Η Χατιτζέ που δουλεύει στη βιοτεχνία 12 ώρες ανασφάλιστη… Η μάνα της, η Μελιχά… Η αδελφός της, ο Σανλί… ο κ. Νετζατί, συνταξιούχος… Ο οδηγός του λεωφορείου, ο πυροσβέστης, ο οικοδόμος. Αυτοί. Αυτοί που έχουν έρθει από ‘μακριά’. Οι άνθρωποι που στις δουλειές τους δεν χρειάζονται CV… Αυτοί που ζουν στην Πόλη και βλέπουν τη θάλασσα μια φορά το χρόνο… Που δεν κοιτούν το ίντερνετ. Δεν ξέρουν από τουίτερ-ξετουίτερ… Πόδια κουρασμένα… Χέρια ροζιασμένα…».

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Νερμίν, η Χατιτζέ και ο Έρντογαν»

Τουρκία: η εκδίκηση της λαϊκής Δεξιάς

sedat suna

Γιατί νίκησε ο Ερντογάν στις τοπικές εκλογές;

6 Απριλίου 2014

της Ιλεάνας Μορώνη*

Παρά το κύμα διαδηλώσεων στην Τουρκία μόλις πριν εννιά μήνες και, κυρίως, παρά τις πρόσφατες αποκαλύψεις σκανδάλων, το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΚΔΑ) κατάφερε να λάβει ένα εντυπωσιακό ποσοστό ψήφων στις τοπικές εκλογές της περασμένης Κυριακής. Η εκλογική επιτυχία του ΚΔΑ, αν και δεν εκπλήσσει όσους παρακολουθούν την Τουρκία, απαιτεί μια ερμηνεία. Απαιτεί, κυρίως, να δούμε την τουρκική Δεξιά στην ιστορική της συνέχεια.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τουρκία: η εκδίκηση της λαϊκής Δεξιάς»

Kıbrıslıtürk ve Kıbrıslırum Akademisyenler Türkiye’deki Seçim Sonuçlarını Değerlendirdi

erdogan_oy

04 Nisan 2014

Siyasi gözlemcilere göre Türkiye’deki belediye seçimleri, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın ülkenin siyasi arenası üzerindeki egemenliğini yeniden teyit ettiğini, yolsuzluk iddiaları ve diğer iddiaların Başbakan üzerinde bir etki yaratmadığını gösteriyor. Erdoğan’ın belediye seçimlerindeki zaferi, kendisine çok iyi beklentilerle cumhurbaşkanlığı yolunu açtı. Erdoğan’ın seçim zaferinin hem yurt içinde hem de dış politikada bir rol oynaması bekleniyor. Kıbrıs Haber Ajansı (KHA) ilk kez Kıbrıs’ta bölünmüş iki taraftan akademisyenlerden, Erdoğan’ın zaferini yorumlamalarını, Kıbrıs ve Türkiye üzerindeki etkilerini değerlendirmelerini istedi.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Kıbrıslıtürk ve Kıbrıslırum Akademisyenler Türkiye’deki Seçim Sonuçlarını Değerlendirdi»

Δημοτικές Εκλογές στην Τουρκία. Στοιχεία και Αριθμοί

Bj527CoCcAAVKvo

52.695.831 εγγεγραμμένοι (περίπου 26,7 εκατομμύρια γυναίκες και 25,9 άνδρες) στους εκλογικούς καταλόγους ψηφοφόροι θα κληθούν στις 30 Μαρτίου να ρίξουν την ψήφο τους σε μια από τις 194.310 κάλπες που θα στηθούν σε ολόκληρη την Τουρκία για να αναδείξουν τους τοπικούς άρχοντες στους 2.131 δήμους της χώρας. Δημοτικές εκλογές γίνονται στην Τουρκία κάθε 5 χρόνια και σε έναν γύρο.

Δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι έχουν όσοι έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους την ημέρα των εκλογών, στις 30 Μαρτίου 2014. Στις εκλογές αυτές θα ψηφίσουν 2,5 εκατομμύρια νέοι ψηφοφόροι. Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι το 70-75% του συνόλου των εγγεγραμμένων ψηφίζει σε αστικές περιοχές.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημοτικές Εκλογές στην Τουρκία. Στοιχεία και Αριθμοί»

Η πρώτιστη αιτία της αστάθειας

fft81_mf2020963

 Του Αχμέτ Ινσέλ*

«Η πιθανότητα να είναι αλήθεια οι τηλεφωνικές συνδιαλέξεις που λέγεται ότι έγιναν στις 17 και 18 Δεκεμβρίου (2013) ανάμεσα στον Πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν και τον γιό του, δεν είναι μικρότερη από την πιθανότητα οι συνδιαλέξεις αυτές να είναι προϊόν πλαστογραφίας. Καθώς στην Τουρκία κυριαρχούσε από πάντα ένα δικαστικό σύστημα που έχει ενστερνιστεί την προστασία του κράτους και των κέντρων ισχύος παρά την δικαιοσύνη και καθώς με τις πρόσφατες παρεμβάσεις του ΑΚΡ το δικαστικό σύστημα έχει χάσει παντελώς κάθε πειστήριο ότι μπορεί να είναι δίκαιο, κανείς δεν είναι δυνατόν να υποστηρίξει ότι η δικαιοσύνη θα μας φωτίσει περί του τι είναι αλήθεια και τι ψέμα.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η πρώτιστη αιτία της αστάθειας»

Το ερώτημα των δημοτικών εκλογών στην Τουρκία

Islam Light

Οι δημοτικές εκλογές στις 30 Μαρτίου 2014 σηματοδοτούν την έναρξη ενός ιδιαίτερα κρίσιμου έτους για την Τουρκία. Τον Αύγουστο του 2014 θα διεξαχθούν οι προεδρικές εκλογές, ενώ το 2015 κανονικά θα πραγματοποιηθούν οι γενικές εκλογές. Υπό αυτή την έννοια, η εκλογική αναμέτρηση για την τοπική αυτοδιοίκηση στις σημερινές συγκυρίες, αποτελεί το πρώτο μεγάλο «δημοψήφισμα» μέσα από το οποίο θα εκτιμηθούν οι πολιτικές ισορροπίες στη χώρα, αλλά και το μέλλον του Πρωθυπουργού Έρντογαν. Με δεδομένο το στόχο του Έρντογαν για ανάληψη της προεδρίας της χώρας, αλλά και με φόντο το πολιτικό πρόγραμμα του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) που φτάνει μέχρι και το 2023, οι δημοτικές εκλογές του Μαρτίου συνιστούν σημείο καμπής για τις αντοχές των κοινωνικών δυνάμεων-φορέων του μετασχηματισμού της Τουρκίας τουλάχιστον κατά την τελευταία δεκαετία.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το ερώτημα των δημοτικών εκλογών στην Τουρκία»

Το αδιέξοδο των μετα-ισλαμιστών

postislamci

 Του Ιλχάν Ουζγκιέλ

«Φτάνοντας στα 2000 και όσο μεγάλωνε η πολιτική, οικονομική και κοινωνική κρίση στις χώρες που η πλειοψηφία του πληθυσμού τους είναι μουσουλμανική, μεγάλωνε ταυτόχρονα η κρίση νομιμοποίησης που αντιμετώπιζαν τα καθεστώτα που τις διοικούσαν καθώς δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στα αιτήματα ευημερίας και εκδημοκρατισμού των κοινωνιών τους. Εμφανίστηκε τότε στις χώρες αυτές γενικευμένος ο κίνδυνος κοινωνικών και πολιτικών εξεγέρσεων.  Για να εξαλειφθεί ο κίνδυνος έπρεπε τα αυταρχικά καθεστώτα να ανοίξουν το δρόμο στην ισλαμική πολιτική, ενώ οι ισλαμιστές έπρεπε να αλλάξουν ρητορεία και τα πολιτικά τους σχέδια και να ενταχθούν στο σύστημα.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το αδιέξοδο των μετα-ισλαμιστών»

Η πολιτική κρίση στην Τουρκία δεν αφορά μόνο τον έλεγχο του κράτους

erdogan_hlarge

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΜΟΥΔΟΥΡΟ

Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2014

Εφημερίδα ΕΠΟΧΗ

Ο Νίκος Μούδουρος, συγγραφέας του βιβλίου «Ο Μετασχηματισμός της Τουρκίας. Από την Κεμαλική κυριαρχία στον «ισλαμικό» νεοφιλελευθερισμό», μιλά στην «Εποχή» για τα ιδεολογικοπολιτικά χαρακτηριστικά της ενδοϊσλαμικής σύγκρουσης και τις επιπτώσεις της στην πολιτική ζωή της Τουρκίας.

Τη συνέντευξη πήρε  ο Αδάμος Ζαχαριάδης

Το σχήμα σύγκρουσης Ισλαμιστών-Κεμαλιστών έχει πλέον αλλάξει; Ποια είναι τα ιδεολογικοπολιτικά χαρακτηριστικά της ενδοϊσλαμικής σύγκρουσης που παρακολουθούμε;

Το σχήμα Ισλάμ εναντίον Κεμαλιστών είναι, με τα νέα δεδομένα, αναχρονιστικό. Βέβαια, εδώ και χρόνια το σχήμα αυτό δεν ήταν ικανό να αναλύσει και να εξηγήσει τις κοινωνικές δυναμικές που καθόριζαν τους προσανατολισμούς και τις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες της χώρας. Με τα τελευταία γεγονότα, αναδεικνύεται ξεκάθαρα ο ενδοϊσλαμικός χαρακτήρας της αντιπαράθεσης. Πρόκειται δηλαδή για τον ανταγωνισμό δύο μεγάλων ισλαμικών ρευμάτων της Τουρκίας. Βέ­βαια, η αντιπαράθεση αυτή δεν είναι καινούργια, αλλά υποβόσκει αρκετά χρόνια καταλήγοντας άλλοτε σε συγκλήσεις και συνεργασία με κορυφαία το «πραξικόπημα του διαδικτύου» το 2007 και άλλοτε σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η πολιτική κρίση στην Τουρκία δεν αφορά μόνο τον έλεγχο του κράτους»