Κατηγορία: Τουρκία
Οι πρώτες δημοσκοπήσεις για τις προεδρικές στην Τουρκία
Τις τελευταίες μέρες άρχισαν οι δημοσιοποιήσεις δημοσκοπήσεων σχετικά με τις επικείμενες προεδρικές εκλογές στην Τουρκία. Οι συγκεκριμένες δημοσκοπήσεις αποχτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον αφού για πρώτη φορά εμφανίζεται η μοναδική μέχρι στιγμής επίσημη υποψηφιότητα, αυτή του Ekmeleddin İhsanoğlu που θα είναι ο κοινός προεδρικός υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) και του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP). Παρόλο που ακόμα το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) δεν έχει εξαγγείλει επίσημα την δική του υποψηφιότητα, φαίνεται και στις δύο δημοσκοπήσεις που παρατίθενται πιο κάτω, ότι έχει ισχυρές πιθανότητες μιας νέας εκλογικής επιτυχίας στις 10 Αυγούστου 2014.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Οι πρώτες δημοσκοπήσεις για τις προεδρικές στην Τουρκία»
Η Μοσούλη, η Άγκυρα και η «Κουρδική άνοιξη»
Ακόμα και αν η ενίσχυση των ισλαμιστικών δομών εξουσίας της ISIS σε Ιράκ και Συρία αποδειχτεί «προσωρινή», η κατάληψη της Μοσούλης από την εν λόγω οργάνωση, έστω και συμβολικά, σπρώχνει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή σε μια νέα φάση της ιστορίας της. Η κολοσσιαία αποτυχία της πολιτικής των ΗΠΑ στην περιοχή και το επίσημο τέλος της λεγόμενης αραβικής άνοιξης – εξελίξεις «συμπυκνωμένες» σήμερα στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ – συνοδεύονται μεταξύ άλλων από τα εξής δεδομένα: αύξηση της ιρανικής επιρροής, ενίσχυση της πορείας τριχοτόμησης του Ιράκ, επιβίωση της εξουσίας Άσσαντ σε μια κατεστραμμένη Συρία, μια αποσταθεροποιημένη Αίγυπτος, ένας ισλαμιστικός (σουννιτικός) πόλος εξουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και μια νέα κουρδική πραγματικότητα, σαφέστατα πιο ολοκληρωμένη οργανωτικά, πολιτικά και ιδεολογικά.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Μοσούλη, η Άγκυρα και η «Κουρδική άνοιξη»»
Παρουσίαση του βιβλίου «Η νέα τουρκική ηγεμονία. Διαστάσεις του πολιτικού Ισλάμ»
«Ναι φίλε… θα ξανακατεβώ εκεί κάτω, πρέπει να πληρώσω τις δόσεις μου!»
«Να βγάλω τις γαλότσες μου να μην λερώσω το φορείο»… Αυτή ήταν η πρώτη αντίδραση του νεαρού τραυματία ανθρακωρύχου που μόλις σώθηκε από τα έγκατα της γης μετά την έκρηξη στο ανθρακωρυχείο της Σόμα στην περιοχή Μάνισα. Η αγωνία του να μη λερώσει το φορείο, ήταν η στιγμή που η καθαρή του ψυχή ξεμπρόστιαζε από τα τηλεοπτικά κανάλια της Τουρκίας ακόμα ένα έγκλημα του λεγόμενου οικονομικού ορθολογισμού. Χωρίς ωστόσο να φαίνεται η έξοδος από τα αδιέξοδα που προκαλεί η μανία της ανάπτυξης και η «μεγαλοσύνη» του στόχου για να καθιερωθεί η χώρα ως η 16η ισχυρότερη οικονομία του κόσμου… λίγα μέτρα πιο κάτω, άλλος νεαρός ανθρακωρύχος μαρτυρούσε στη κάμερα του NTV με μια αγνότητα που σπάζει κόκκαλα πως «ναι φίλε… θα ξανακατεβώ εκεί κάτω, πρέπει να πληρώσω τις δόσεις μου»!
Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Ναι φίλε… θα ξανακατεβώ εκεί κάτω, πρέπει να πληρώσω τις δόσεις μου!»»
The “harmonization” of Islam with the neoliberal transformation: The case of Turkey
Nikos Moudouros
Globalizations, 30 April 2014
Abstract
The end of the Cold War brought about a great uncertainty in relation to the geopolitical order. The prevalence of this neoliberal model of development had as a prerequisite the integration of countries other than the traditionally developed and powerful nations of the West. As a consequence, the developing or the less economically developed economies were the ones appearing to acquire “renewed” importance. A fundamental aspect of these repercussionswas the triggering of ideological debates over the compatibility of Islam with this stage of capitalist development. One major axon of these debates was the “desecularization” of capitalist modernization and the integration of Islam in the new global order. This article examines the case of Turkey in this framework. It tis analysing how the “Conservative Democracy” programme of the Justice and Development Party is “harmonizing” Islam with the transformation of the country and how this transformation is presented with “local colours”, being more acceptable and creating the new hegemony in Turkey.
Μια άλλη οπτική για το περιουσιακό. Πολιτική οικονομία και κρατική οικοδόμηση στα κατεχόμενα
Το περιουσιακό κατά γενική ομολογία αποτελεί ένα από τα πιο περίπλοκα θέματα των συνομιλιών στο Κυπριακό πρόβλημα. Ωστόσο, οι τελευταίες εξελίξεις με την διεύρυνση της νομοθεσίας της επιτροπής αποζημιώσεων και τη συμπερίληψη των Τουρκοκυπρίων, εξαναγκάζουν σε μια πιο ολοκληρωμένη θεώρηση του περιουσιακού πέραν των νομικών (η και νομικίστικων) εκτιμήσεων της κατάστασης. Άλλωστε, το περιουσιακό αποτελεί δομικό κομμάτι της κυπριακής πολιτικής οικονομίας στο σύνολό της, ενώ την ίδια στιγμή σε συνθήκες μη επίλυσης του Κυπριακού επηρεάζει την πορεία οικοδόμησης χωριστών δομών στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα.
«Παθητική επανάσταση» και προεδρικές εκλογές στην Τουρκία
Η νέα εκλογική επιτυχία του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) στις δημοτικές εκλογές επιβεβαιώνει δύο πολύ σημαντικά στοιχεία της πρόσφατης τουρκικής ιστορίας: Σε ένα πρώτο επίπεδο επαληθεύει την ιδεολογικό-πολιτική συνέχεια του «νέου Ισλάμ», η οποία χαρακτηρίζεται κυρίως από τους ισχυρούς κοινωνικούς δεσμούς και την πολιτική αφοσίωση με ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Σε ένα δεύτερο επίπεδο, αναδεικνύει τη σχετική σταθερότητα του νεοφιλελεύθερου μετασχηματισμού της Τουρκίας, ο οποίος κορυφώθηκε μετά την κρίση και τη συνολική κατάρρευση του 2001.
Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παθητική επανάσταση» και προεδρικές εκλογές στην Τουρκία»
Η νέα τουρκική ηγεμονία. Διαστάσεις του πολιτικού Ισλάμ
Αυτές τις μέρες κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση ο συλλογικός τόμος «Η νέα τουρκική ηγεμονία. Διαστάσεις του πολιτικού Ισλάμ».
Περιγραφή:
Ενώ οι δεκαετίες του Ψυχρού Πολέμου αποτέλεσαν το πλαίσιο που όριζε τον ρόλο της Τουρκίας και σε μεγάλο βαθμό τις αλλαγές ή μη αλλαγές στο εσωτερικό της, η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα φαίνεται να φέρνει στο φως μια νέα Τουρκία τόσο σε επίπεδο εσωτερικής κατάστασης όσο και σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής. Ένα κοσμικού τύπου κράτος, στενά συνδεδεμένο με τη Δύση κυρίως σε στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο, φαίνεται να αλλάζει και να προσπαθεί να αναδειχθεί σε ισχυρό οικονομικό και πολιτικό παράγοντα σε διεθνές επίπεδο. Ταυτόχρονα, ο ισλαμικός χαρακτήρας του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, φαίνεται να δημιουργεί νέα δεδομένα, τόσο σε ιδεολογικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Ο στόχος αυτού του συλλογικού τόμου είναι η ανάλυση της πορείας της Τουρκίας και των σχέσεών της με τον υπόλοιπο κόσμο, όπως αυτές διαμορφώθηκαν και μεταβλήθηκαν σε μια περίοδο που αρχίζει με τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τελειώνει με την ανάδειξη στην εξουσία και τις συνεχείς εκλογικές νίκες του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Οι εργασίες του τόμου χωρίστηκαν σε τρεις θεματικές ενότητες με την πρώτη να αφορά τη θέση της Τουρκίας μεταξύ Ανατολής και Δύσης από την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και έπειτα. Η δεύτερη ενότητα αφορά το πλαίσιο δράσης του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στην Τουρκία κατά την τελευταία δεκαετία και σε αυτή γίνεται προσπάθεια ανάδειξης του θεωρητικού πλαισίου των αλλαγών αυτής της περιόδου. Τέλος, η τρίτη ενότητα του τόμου επιχειρεί να εξετάσει κάποιες διαστάσεις της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στην εποχή διακυβέρνησης της χώρας από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.
Στο συλλογικό τόμο φιλοξενούνται άρθρα από τους:
Γιώργος Μαργαρίτης, Χαράλαμπος Καυκαρίδης, Νίκος Χριστοφής, Μιχάλης Ατταλίδης, Νίκος Μούδουρος, Niyazi Kızılyürek, Χρίστος Τεάζης, Νικόλαος Στέλγιας, Ιωάννης Γρηγοριάδης, Αντώνιος Δεριζιώτης και Ζήνωνας Τζιάρρας.
Η Νερμίν, η Χατιτζέ και ο Έρντογαν
«…Αυτοί είναι αυτοί που τους αγνοούμε… δεν προσέχουμε καν την ύπαρξη τους. Αυτοί. Η γυναίκα που προσέχει το παιδί μας, η Νερμίν… Ο φύλακας της πολυκατοικίας μας, ο Καντίρ… Η Χατιτζέ που δουλεύει στη βιοτεχνία 12 ώρες ανασφάλιστη… Η μάνα της, η Μελιχά… Η αδελφός της, ο Σανλί… ο κ. Νετζατί, συνταξιούχος… Ο οδηγός του λεωφορείου, ο πυροσβέστης, ο οικοδόμος. Αυτοί. Αυτοί που έχουν έρθει από ‘μακριά’. Οι άνθρωποι που στις δουλειές τους δεν χρειάζονται CV… Αυτοί που ζουν στην Πόλη και βλέπουν τη θάλασσα μια φορά το χρόνο… Που δεν κοιτούν το ίντερνετ. Δεν ξέρουν από τουίτερ-ξετουίτερ… Πόδια κουρασμένα… Χέρια ροζιασμένα…».
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Νερμίν, η Χατιτζέ και ο Έρντογαν»
ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΤΕΡΑ 