Διαβάστε ΕΔΩ το Κείμενο Εργασίας «Τουρκικό πολιτικό Ισλάμ και προεδρικό σύστημα: Μια «μελλοντική» συζήτηση.», Εκδόσεις Ινστιτούτο Ερευνών Προμηθέας.
Κατηγορία: Οικονομία
Διαστάσεις της τουρκικής πολιτικής στην Κύπρο. Η εξαγωγή του ‘μοντέλου ΑΚΡ’ στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα
Rethinking Islamic Hegemony in Turkey through Gezi Park
«Ναι φίλε… θα ξανακατεβώ εκεί κάτω, πρέπει να πληρώσω τις δόσεις μου!»
«Να βγάλω τις γαλότσες μου να μην λερώσω το φορείο»… Αυτή ήταν η πρώτη αντίδραση του νεαρού τραυματία ανθρακωρύχου που μόλις σώθηκε από τα έγκατα της γης μετά την έκρηξη στο ανθρακωρυχείο της Σόμα στην περιοχή Μάνισα. Η αγωνία του να μη λερώσει το φορείο, ήταν η στιγμή που η καθαρή του ψυχή ξεμπρόστιαζε από τα τηλεοπτικά κανάλια της Τουρκίας ακόμα ένα έγκλημα του λεγόμενου οικονομικού ορθολογισμού. Χωρίς ωστόσο να φαίνεται η έξοδος από τα αδιέξοδα που προκαλεί η μανία της ανάπτυξης και η «μεγαλοσύνη» του στόχου για να καθιερωθεί η χώρα ως η 16η ισχυρότερη οικονομία του κόσμου… λίγα μέτρα πιο κάτω, άλλος νεαρός ανθρακωρύχος μαρτυρούσε στη κάμερα του NTV με μια αγνότητα που σπάζει κόκκαλα πως «ναι φίλε… θα ξανακατεβώ εκεί κάτω, πρέπει να πληρώσω τις δόσεις μου»!
Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Ναι φίλε… θα ξανακατεβώ εκεί κάτω, πρέπει να πληρώσω τις δόσεις μου!»»
The “harmonization” of Islam with the neoliberal transformation: The case of Turkey
Nikos Moudouros
Globalizations, 30 April 2014
Abstract
The end of the Cold War brought about a great uncertainty in relation to the geopolitical order. The prevalence of this neoliberal model of development had as a prerequisite the integration of countries other than the traditionally developed and powerful nations of the West. As a consequence, the developing or the less economically developed economies were the ones appearing to acquire “renewed” importance. A fundamental aspect of these repercussionswas the triggering of ideological debates over the compatibility of Islam with this stage of capitalist development. One major axon of these debates was the “desecularization” of capitalist modernization and the integration of Islam in the new global order. This article examines the case of Turkey in this framework. It tis analysing how the “Conservative Democracy” programme of the Justice and Development Party is “harmonizing” Islam with the transformation of the country and how this transformation is presented with “local colours”, being more acceptable and creating the new hegemony in Turkey.
Μια άλλη οπτική για το περιουσιακό. Πολιτική οικονομία και κρατική οικοδόμηση στα κατεχόμενα
Το περιουσιακό κατά γενική ομολογία αποτελεί ένα από τα πιο περίπλοκα θέματα των συνομιλιών στο Κυπριακό πρόβλημα. Ωστόσο, οι τελευταίες εξελίξεις με την διεύρυνση της νομοθεσίας της επιτροπής αποζημιώσεων και τη συμπερίληψη των Τουρκοκυπρίων, εξαναγκάζουν σε μια πιο ολοκληρωμένη θεώρηση του περιουσιακού πέραν των νομικών (η και νομικίστικων) εκτιμήσεων της κατάστασης. Άλλωστε, το περιουσιακό αποτελεί δομικό κομμάτι της κυπριακής πολιτικής οικονομίας στο σύνολό της, ενώ την ίδια στιγμή σε συνθήκες μη επίλυσης του Κυπριακού επηρεάζει την πορεία οικοδόμησης χωριστών δομών στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα.
Τουρκοκύπριοι και οι «ιδρυτικές στιγμές» των δομών εξουσίας
Εισαγωγικά
Στην περίπτωση της επιστημονικής μελέτης του Κυπριακού προβλήματος, η εξαίρεση στον κανόνα είναι η ανάδειξη των κοινωνιών και των δυναμικών τους, η ανάδειξη του ρόλου των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων. Είναι δηλαδή η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα της προσέγγισης του Κυπριακού μόνο στη σφαίρα του «διεθνούς δικαίου» και με τρόπο που οι δύο κυπριακές κοινότητες (η κυπριακή κοινωνία στο σύνολό της) να παρουσιάζονται ως δύο αδιαφοροποίητα σύνολα και στατικά στο χρόνο. Τελικά είναι αυτή η κυρίαρχη προσέγγιση που δεν αναγνωρίζει κανένα ρόλο στην κοινωνία και συνεπώς κανένα λόγο στην ίδια την προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος. Εάν η κοινωνία και οι διαφοροποιήσεις της λείπουν από την εξίσωση του Κυπριακού προβλήματος, τότε νομοτελειακά θα «λείψουν», θα απουσιάσουν και από την τελική κατάργησή του.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τουρκοκύπριοι και οι «ιδρυτικές στιγμές» των δομών εξουσίας»
Η πρώτιστη αιτία της αστάθειας
Του Αχμέτ Ινσέλ*
«Η πιθανότητα να είναι αλήθεια οι τηλεφωνικές συνδιαλέξεις που λέγεται ότι έγιναν στις 17 και 18 Δεκεμβρίου (2013) ανάμεσα στον Πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν και τον γιό του, δεν είναι μικρότερη από την πιθανότητα οι συνδιαλέξεις αυτές να είναι προϊόν πλαστογραφίας. Καθώς στην Τουρκία κυριαρχούσε από πάντα ένα δικαστικό σύστημα που έχει ενστερνιστεί την προστασία του κράτους και των κέντρων ισχύος παρά την δικαιοσύνη και καθώς με τις πρόσφατες παρεμβάσεις του ΑΚΡ το δικαστικό σύστημα έχει χάσει παντελώς κάθε πειστήριο ότι μπορεί να είναι δίκαιο, κανείς δεν είναι δυνατόν να υποστηρίξει ότι η δικαιοσύνη θα μας φωτίσει περί του τι είναι αλήθεια και τι ψέμα.
Το αδιέξοδο των μετα-ισλαμιστών
Του Ιλχάν Ουζγκιέλ
«Φτάνοντας στα 2000 και όσο μεγάλωνε η πολιτική, οικονομική και κοινωνική κρίση στις χώρες που η πλειοψηφία του πληθυσμού τους είναι μουσουλμανική, μεγάλωνε ταυτόχρονα η κρίση νομιμοποίησης που αντιμετώπιζαν τα καθεστώτα που τις διοικούσαν καθώς δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στα αιτήματα ευημερίας και εκδημοκρατισμού των κοινωνιών τους. Εμφανίστηκε τότε στις χώρες αυτές γενικευμένος ο κίνδυνος κοινωνικών και πολιτικών εξεγέρσεων. Για να εξαλειφθεί ο κίνδυνος έπρεπε τα αυταρχικά καθεστώτα να ανοίξουν το δρόμο στην ισλαμική πολιτική, ενώ οι ισλαμιστές έπρεπε να αλλάξουν ρητορεία και τα πολιτικά τους σχέδια και να ενταχθούν στο σύστημα.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το αδιέξοδο των μετα-ισλαμιστών»
Η Άγκυρα έχει το πάνω χέρι
Οι τελευταίες εξελίξεις στα κατεχόμενα, η κοινωνικο-οικονομική κατάσταση και οι ανακατατάξεις στην πολιτική πραγματικότητα ενόψει εξελίξεων στις διαπραγματεύσεις για λύση στο Κυπριακό. Από τη σημερινή πρωϊνή εκπομπή του ραδιοσταθμού Astra.
ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΤΕΡΑ 