Αναδημοσιεύσεις – Σελίδα 10

Το παρελθόν χειραφετεί το μέλλον

KΟΜΠΑΝΙ, ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

12 Οκτωβρίου 2014

Της Σιας Αναγνωστοπουλου

Στις μέρες μας, στη Μέση Ανατολή, οι σκελετοί του παρελθόντος –ενός συγκεκριμένου παρελθόντος– επανέρχονται στο παρόν με τον πλέον δραματικό τρόπο. Δεν πρέπει να μας εκπλήσσει βέβαια ότι, στην εποχή του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, στην οποία η πολιτική μετατρέπεται σε ζήτημα πολιτισμικών/εθνοτκών ή θρησκευτικών ιδιαιτεροτήτων, τα αδιέξοδα και οι αντιφάσεις του εκδηλώνονται με τον πιο βίαιο τρόπο στη Μέση Ανατολή – όπου τα όρια πολιτικού-θρησκευτικού είναι, λόγω της βεβαρημένης ιστορίας της δυσδιάκριτα. Αυτή η τόσο ταλαιπωρημένη περιοχή αναδύεται λοιπόν ως ο τόπος που η «ανθρώπινη κοινωνία» ξαναπιάνει το νήμα του παρελθόντος από εκεί όπου η νεοφιλελεύθερης εκδοχής νέα παράδοση πίστεψε ότι το έκοψε οριστικά.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το παρελθόν χειραφετεί το μέλλον»

YPJ Kurdish Female Fighters: A Day in Syria

From: Rozh Ahmad

Η Τουρκία θα προκαλεί, όσο οι επιπτώσεις είναι διαχειρίσιμες

Θετική αξιολογεί την αντίδραση του διεθνούς παράγοντα εναντίον των τουρκικών προκλήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ, ο τουρκολόγος και μέλος του Συμβουλίου Γεωστρατηγικών Μελετών, το οποίο συστάθηκε από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, Νίκος Μούδουρος, προσθέτοντας, ωστόσο ότι η όποια αντίδραση πρέπει να εντάσσεται σε ένα ευθύτερο πλαίσιο των ισορροπιών όπως σχηματίζονται στην ευρύτερη περιφέρεια. Σύμφωνα με τον Νίκο Μούδουρο, φαίνεται ότι σε αυτό το πλαίσιο επικρατεί το πολιτικό βάρος της Τουρκίας, σε μια στιγμή που η περιοχή «φλέγεται». Αυτή η αξιολόγηση δεν είναι επιφανειακή, αλλά προκύπτει από το γεγονός ότι η Τουρκία, λόγω γεωγραφικής θέσης και πολιτικού υποβάθρου διεκδικεί να είναι ο βασικός παράγοντας του μετασχηματισμού ολόκληρης της Μέσης Ανατολής, ξεκινώντας από την κατάσταση στη Σύρια, επεσήμανε ο Νίκος Μούδουρος.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Τουρκία θα προκαλεί, όσο οι επιπτώσεις είναι διαχειρίσιμες»

Αποχαιρετισμός στον Ρεζβάν Κόντι

Ο Ρεζβάν Κόντι, δεύτερος από αριστερά, δίπλα στους Πάμπη Κυρίτση, Αλί Γκουλέ και Μεχμέτ Σεϊς. Λίγους μήνες πριν το θάνατό του τιμήθηκε για την προσφορά του στους κοινούς αγώνες του συνδικαλιστικού κινήματος. — Ο Ρεζβάν Κόντι, δεύτερος από αριστερά, δίπλα στους Πάμπη Κυρίτση, Αλί Γκουλέ και Μεχμέτ Σεϊς. Λίγους μήνες πριν το θάνατό του τιμήθηκε για την προσφορά του στους κοινούς αγώνες του κυπριακού συνδικαλιστικού κινήματος.

Σήμερα το πρωϊ (17 Σεπτεμβρίου 2014) έφυγε από τη ζωή ο Ρεζβάν Κόντι. Τουρκοκύπριος μέλος της ΠΕΟ στα πιο δύσκολα χρόνια της Κύπρου και αργότερα δραστήριο στέλεχος του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος. Ο Ρεζβάν είναι ο πατέρας του ονόματος της εφημερίδας Yeni Düzen (Νέα Τάξη). Τα δύο άρθρα που ακολουθούν σε ελληνική μετάφραση, δημοσιεύτηκαν στη συγκεκριμένη εφημερίδα στις 20 και 22 Δεκεμβρίου 2009 από τη δημοσιογράφο Αϊσού Μπασρί Ακτέρ και αποτελούν μια από τις τελευταίες προσπάθειες καταγραφής των κυριότερων εμπειριών του Ρεζβάν. Η δική του ιστορία, αποτελεί ένα μικρό αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της κυπριακής ιστορίας.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αποχαιρετισμός στον Ρεζβάν Κόντι»

Η Τουρκία του ΑΚΡ και η Κύπρος

Συνέντευξη Νίκου Μούδουρου, Δρ. Τουρκικών Σπουδών, για το μετεκλογικό σκηνικό στην Τουρκία και ο αντίκτυπος του στην Κύπρο

Εφημερίδα «Νεολαία», Σεπτέμβρης 2014

Κε. Μούδουρε θα θέλαμε να μας πείτε αρχικά, πως εξηγείται το γεγονός πως παρά το ότι είδαμε τα τελευταία χρόνια να εισέρχεται σε μια κρίση η διακυβέρνηση Ερτογάν (σκάνδαλα εντός του κυβερνώντος Κόμματος, μαζικές κινητοποιήσεις κατά της ισλαμικής ατζέντας, αντιδράσεις για την εξωτερική πολιτική της χώρας κ.α.) – ο Ερτογάν φαίνεται να παραμένει παντοδύναμος έπειτα και από το αποτέλεσμα των δύο τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων στην Τουρκία – τις Δημοτικές και τις Προεδρικές εκλογές.

Απ: Σύμφωνα με ένα πολύ μεγάλο αριθμό σοβαρών ερευνών που έγιναν τα τελευταία χρόνια για την Τουρκία, φαίνεται ξεκάθαρα ότι η ηγεμονία του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και του Έρντογαν, βασίζεται σε δύο αλληλένδετους παράγοντες: Ο πρώτος είναι μια μεγάλη κοινωνική αλλαγή σε σχέση με το μέγεθος της μεσαίας τάξης στη χώρα και της δυνατότητάς της να καταναλώνει. Για παράδειγμα το 2012, περίπου 19.8 εκατομμύρια νοικοκυριά εντάχθηκαν στη μεσαία τάξη, ενώ σύμφωνα με προβλέψεις μέχρι και το 2018 σε αυτό τον αριθμό αναμένεται να αγγίξει τα 5 εκατομμύρια. Συνεπώς, η διακυβέρνηση ΑΚΡ συνέβαλε μερικώς στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού, χωρίς ωστόσο να καταπολεμά τις ανισότητες. Αυτή η σταθερότητα στο επίπεδο των μεσαίων και ανώτερων στρωμάτων, έφερε με τη σειρά της τη σταθερότητα στην εκλογική τους συμπεριφορά υπέρ του ΑΚΡ. Παράλληλα, το «νέο» μέρος της αστικής τάξης, το λεγόμενο ισλαμικό κεφάλαιο, έφτασε σε επίπεδα ανταγωνισμού με το παραδοσιακό «κοσμικό» κεφάλαιο της Τουρκίας, εξέλιξη που οδήγησε αυτή την επιχειρηματική ελίτ να είναι δύναμη εξουσίας.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Τουρκία του ΑΚΡ και η Κύπρος»

Τουρκοκύπριοι Vs Ερντογάν

Αυτοί που δίνουν και αυτοί που δε δίνουν δεκάρα μπροστά στο θάνατο

«Και να πεθάνω δε δίνω δεκάρα» λέει μια τουρκική λαϊκή παροιμία, θέλοντας να επικρίνει την ελίτ εκείνη που με το συγκεκριμένο ύφος της υποτέλειας «στοιχίζεται» δίπλα από τον ηγεμόνα για μια χειραψία, για μια φωτογραφία. Αυτή η ελίτ «δε δίνει δεκάρα» μπροστά στον (πολιτικό) θάνατο, γιατί το ζητούμενο ήταν ακριβώς να «δει», να «νιώσει» ο ηγεμόνας τη δική τους παρουσία… και εφόσον ο στόχος επιτεύχθηκε, ο θάνατος περνά σε δεύτερη μοίρα. Κάπως έτσι περιέγραψε ένα κομμάτι της Τουρκοκυπριακής κοινότητας την επίσκεψη Έρντογαν την 1^η Σεπτεμβρίου 2014, καταγγέλλοντας την κατάσταση στην οποία περιήλθε μέρος της τουρκοκυπριακής πολιτικής και οικονομικής ελίτ.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τουρκοκύπριοι Vs Ερντογάν»

Η Τουρκία θα συνεχίσει να αναζητεί ηγεμονικό ρόλο

«Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή είναι ρευστή και κανένας δε μπορεί να προβλέψει ποιες θα είναι οι νέες άμεσες ή μελλοντικές συμμαχίες που θα προκύψουν»

«Ο Νταβούτογλου θεωρείται ως ο θεωρητικός αρχιτέκτονας της μέχρι στιγμής ακολουθούμενης εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας. Όμως η διαπίστωση αυτή είναι λανθασμένη»

«Το ΑΚΡ συνεχίζει να αντιλαμβάνεται ότι κατάσταση στην Κύπρο αποτελεί «εκκρεμότητα», η άρση της οποίας συμπεριλαμβάνει και το στόχο για ενίσχυση της περιφερειακής επιρροής της Τουρκίας»

Ποιες οι προτεραιότητες της νέας τουρκικής κυβέρνησης και ποιες οι πολιτικές προεκτάσεις της εκλογής Ερντογάν στην προεδρία της Τουρκίας; Ποιες ελπίδες δημιουργεί στο Κυπριακό η ισχυροποίηση Ερντογάν – Νταβούτογλου και τι αλλάζει, αν αλλάζει, στην τ/κ κοινότητα; Ολα αυτά, και άλλα πολλά, είναι ερωτήματα που δημιουργούνται από τις εξελίξεις στην Τουρκία, εξελίξεις οι οποίες θα σφραγίσουν τη διαδικασία μετασχηματισμού της χώρας. Ο Νίκος Μούδουρος, δρ. Τουρκικών Σπουδών, αναλύει το σκηνικό στην Τουρκία σήμερα και σε σχέση με το Κυπριακό, που αφορά άμεσα και ενδιαφέρει την Κύπρο, είναι σαφής: Για το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης η κατάσταση στην Κύπρο αποτελεί «εκκρεμότητα». Και η άρση της δεν είναι άσχετη και με τον στόχο ενίσχυσης της περιφερειακής επιρροής της Τουρκίας.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Τουρκία θα συνεχίσει να αναζητεί ηγεμονικό ρόλο»

Υποψηφιότητα Έρογλου καθορίζει το παιχνίδι

Εφημερίδα "Αλήθεια", Δευτέρα 11 Αυγούστου 2014, σελ. 3 — Εφημερίδα «Αλήθεια», Δευτέρα 11 Αυγούστου 2014, σελ. 3

Για τη μελέτη της Τουρκίας μετά τις προεδρικές εκλογές

Απόσπασμα από την εφημερίδα Πολίτης στις 10 Αυγούστου 2014

Η διαφαινόμενη επικράτηση Έρντογαν, αλλά πολύ περισσότερο το ιδεολογικό πλαίσιο που χαρακτηρίζει την ανάδειξη του ως του 12^ου Προέδρου της Τουρκίας, θέτει πλέον ενώπιον μας, νέα στοιχεία στην υπόθεση αποκωδικοποίησης της χώρας. Μέχρι σήμερα πάρα πολλές ήταν οι επιστημονικές αναζητήσεις που στόχευαν να μελετήσουν την εμφάνιση, την άνοδο και την επικράτηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Πολλές από αυτές ισχυρίστηκαν ότι το κόμμα είναι «κατασκεύασμα» ξένων παραγόντων για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων πολιτικών.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Για τη μελέτη της Τουρκίας μετά τις προεδρικές εκλογές»

Στοίχημα για τον Ερντογάν η εκλογή από τον α’ γύρο

Ο τουρκολόγος Νίκος Μούδουρος ακτινογραφεί το προεκλογικό τοπίο της Τουρκίας

Της Ανδρούλας Ταραμουντά

Εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος, 3 Αυγούστου 2014

Ποιά τα πλεονεκτήματα και ποια τα μειονεκτήματα των τριών υποψηφίων Ερντογάν, Ιχσάνογλου και Ντεμιρτάς τα οποία θα τους βοηθήσουν να κερδίσουν ή να χάσουν ψήφους ανάλογα στις επικείμενες Προεδρικές εκλογές;

Το ισχυρότερο πλεονέκτημα του Έρντογαν είναι η ιδεολογική του ηγεμονία, αποτέλεσμα της οποίας είναι η ταύτιση της πλειοψηφίας της κοινωνίας στο πρόσωπό του. Ο Πρωθυπουργός εκπροσωπεί το πλειοψηφικό συντηρητικό ρεύμα και υπό αυτή την έννοια καταφέρνει να εκφράζει σχεδόν απόλυτα τη σημερινή κοινωνιολογία της Τουρκίας. Το καθοριστικότερο είναι η ταύτιση του με τη σταθερότητα στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου μιας μεγάλης μερίδας της κοινωνίας και ιδιαίτερα των μεσαίων στρωμάτων. Την ίδια στιγμή στηρίζεται από ένα τεράστιο κομματικό μηχανισμό. Το ΑΚΡ έφτασε τα 8,5 εκατομμύρια μέλη και είναι το μοναδικό κόμμα που μπορεί να έχει άμεση επαφή με ολόκληρη την επικράτεια της Τουρκίας. Ο Ντεμιρτάς εμφανίζεται ως η δημοκρατικότερη επιλογή. Συσπειρώνει τόσο τους Κούρδους ψηφοφόρους, όσο και ευρύτερες δυνάμεις της πολυδιασπασμένης τουρκικής αριστεράς. Η υποψηφιότητά του ήταν μια σαφέστατη προσπάθεια του κουρδικού κινήματος να απευθυνθεί ευρύτερα και προς τις δυτικές περιοχές της χώρας, να «ανοίξει» προς στρώματα Τούρκων ψηφοφόρων. Ο Ιχσάνογλου διατηρεί ένα «συγγενικό» με τον Πρωθυπουργό ιδεολογικό υπόβαθρο. Αυτός ήταν ο βασικότερος λόγος της επιλογής του. Όμως η ιδεολογική συγγένεια με το πολιτικό Ισλάμ είναι την ίδια στιγμή και το μειονέκτημα του, αφού του αφαιρεί στήριξη τόσο από τη σοσιαλδημοκρατική, όσο και από τη κεμαλική μερίδα του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (ΡΛΚ).

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στοίχημα για τον Ερντογάν η εκλογή από τον α’ γύρο»