Υποψηφιότητα Έρογλου καθορίζει το παιχνίδι
Κατηγορία: Αναδημοσιεύσεις
Για τη μελέτη της Τουρκίας μετά τις προεδρικές εκλογές
Η διαφαινόμενη επικράτηση Έρντογαν, αλλά πολύ περισσότερο το ιδεολογικό πλαίσιο που χαρακτηρίζει την ανάδειξη του ως του 12ου Προέδρου της Τουρκίας, θέτει πλέον ενώπιον μας, νέα στοιχεία στην υπόθεση αποκωδικοποίησης της χώρας. Μέχρι σήμερα πάρα πολλές ήταν οι επιστημονικές αναζητήσεις που στόχευαν να μελετήσουν την εμφάνιση, την άνοδο και την επικράτηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Πολλές από αυτές ισχυρίστηκαν ότι το κόμμα είναι «κατασκεύασμα» ξένων παραγόντων για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων πολιτικών.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Για τη μελέτη της Τουρκίας μετά τις προεδρικές εκλογές»
Στοίχημα για τον Ερντογάν η εκλογή από τον α’ γύρο
Ο τουρκολόγος Νίκος Μούδουρος ακτινογραφεί το προεκλογικό τοπίο της Τουρκίας
Της Ανδρούλας Ταραμουντά
Εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος, 3 Αυγούστου 2014
Ποιά τα πλεονεκτήματα και ποια τα μειονεκτήματα των τριών υποψηφίων Ερντογάν, Ιχσάνογλου και Ντεμιρτάς τα οποία θα τους βοηθήσουν να κερδίσουν ή να χάσουν ψήφους ανάλογα στις επικείμενες Προεδρικές εκλογές;
Το ισχυρότερο πλεονέκτημα του Έρντογαν είναι η ιδεολογική του ηγεμονία, αποτέλεσμα της οποίας είναι η ταύτιση της πλειοψηφίας της κοινωνίας στο πρόσωπό του. Ο Πρωθυπουργός εκπροσωπεί το πλειοψηφικό συντηρητικό ρεύμα και υπό αυτή την έννοια καταφέρνει να εκφράζει σχεδόν απόλυτα τη σημερινή κοινωνιολογία της Τουρκίας. Το καθοριστικότερο είναι η ταύτιση του με τη σταθερότητα στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου μιας μεγάλης μερίδας της κοινωνίας και ιδιαίτερα των μεσαίων στρωμάτων. Την ίδια στιγμή στηρίζεται από ένα τεράστιο κομματικό μηχανισμό. Το ΑΚΡ έφτασε τα 8,5 εκατομμύρια μέλη και είναι το μοναδικό κόμμα που μπορεί να έχει άμεση επαφή με ολόκληρη την επικράτεια της Τουρκίας. Ο Ντεμιρτάς εμφανίζεται ως η δημοκρατικότερη επιλογή. Συσπειρώνει τόσο τους Κούρδους ψηφοφόρους, όσο και ευρύτερες δυνάμεις της πολυδιασπασμένης τουρκικής αριστεράς. Η υποψηφιότητά του ήταν μια σαφέστατη προσπάθεια του κουρδικού κινήματος να απευθυνθεί ευρύτερα και προς τις δυτικές περιοχές της χώρας, να «ανοίξει» προς στρώματα Τούρκων ψηφοφόρων. Ο Ιχσάνογλου διατηρεί ένα «συγγενικό» με τον Πρωθυπουργό ιδεολογικό υπόβαθρο. Αυτός ήταν ο βασικότερος λόγος της επιλογής του. Όμως η ιδεολογική συγγένεια με το πολιτικό Ισλάμ είναι την ίδια στιγμή και το μειονέκτημα του, αφού του αφαιρεί στήριξη τόσο από τη σοσιαλδημοκρατική, όσο και από τη κεμαλική μερίδα του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (ΡΛΚ).
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στοίχημα για τον Ερντογάν η εκλογή από τον α’ γύρο»
Αποκωδικοποιώντας τη «νέα Τουρκία» του Έρντογαν
Οι προεδρικές εκλογές στην Τουρκία, συνιστούν ένα νέο σημείο καμπής στη σύγχρονη ιστορία της χώρας. Σύμφωνα με το ιδεολογικό πλαίσιο της προεκλογικής εκστρατείας, αλλά και σύμφωνα με τις πρόσφατες εξελίξεις στη χώρα, το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στο τουρκικό πολιτικό σύστημα και ευρύτερα την κοινωνία. Στο επίκεντρο όλων αυτών βρίσκεται το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και το πολιτικό του πρόγραμμα για μια «νέα Τουρκία». Επομένως μια πρώτη προσπάθεια ερμηνείας των βασικών αξόνων αυτού του πολιτικού συνθήματος, μπορεί να είναι σημαντική για την κατανόηση των μελλοντικών προσανατολισμών της χώρας.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αποκωδικοποιώντας τη «νέα Τουρκία» του Έρντογαν»
Αλλάζει ραγδαία η Τουρκία
Νίκη από τον α΄γύρο για Ερντογάν
Οι πολλαπλές σημειολογίες του λογότυπου του Ερντογάν
Οι τουρκοκυπριακές εκλογές: μια κρίση νομιμότητας ή μια μεταβατική στιγμή για το πολιτικό σύστημα;
Και όταν εμφανίστηκε κρίση νομιμότητας λίγο βόρεια, τα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ ήταν ..αλλού.
Όταν έγιναν οι ευρωεκλογές, το σταθερά αυξανόμενο ποσοστό αποχής των ελληνοκυπρίων, ερμηνεύτηκε αμέσως από τα ε/κ ΜΜΕ ως απόρριψη των πολιτικών, των κομμάτων, κλπ. Το πρόβλημα, βέβαια, ήταν ότι τα ΜΜΕ είχαν έμμεσα προτείνει στους πολίτες να ψηφίσουν κάποιους υποψήφιους και αγνοήθηκαν επίσης. Αν, όμως, κάποιος ήθελε μια επιβεβαίωση ότι η προηγούμενη εκτίμηση για κρίση νομιμότητας κλπ, ήταν απλώς ένα κλισέ που ήταν βολικό, δεν έχει παρά να δει το πώς τα ε/κ ΜΜΕ αγνόησαν πλήρως τις τ/κ εκλογές της Κυριακής, στις οποίες υπήρξε πράγματι κάτι που να θυμίζει κρίση νομιμότητας ανάλογη, έστω αυτού που έγινε σε άλλες χώρες στις ευρωεκλογές, όπου εκτός από αποχή υπήρξε και σημαντική μετατόπιση ψηφοφόρων. Αυτές οι τ/κ εκλογές δεν ήταν βουλευτικές, όπως το περασμένο καλοκαίρι, αλλά είχαν και τη γενικότερη τους σημασία, αφού ήταν και δημοτικές και δημοψήφισμα για αλλαγές στο σύνταγμα. Το μόνο που μπορούσες να δεις στις ε/κ εφημερίδες ήταν ανησυχίες για τις δηλώσεις του Έρογλου ότι οι εκλογές θα νομιμοποιούσαν την τ/κ διοίκηση διεθνώς. Το άλλο τοπικό κλισέ.
Παγκόσμιο οικονομικό ισοζύγιο και ανισότητες
40 years after: problems and prospects of the solution for the Cyprus Problem
