Μετά από πάρα πολλή καθυστέρηση, ο κοινός υποψήφιος της αντιπολίτευσης ενάντια στον Ερντογάν επιλέγηκε. Τη στιγμή μάλιστα που πολλοί κύκλοι στο χώρο της αντιπολίτευσης προετοιμάζονταν ψυχολογικά για μια ακόμα ήττα παρόμοια με αυτήν του 2018, η τελική απόφαση για τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου φαίνεται ότι έδωσε το έναυσμα για μια ενδιαφέρουσα εκλογική μάχη. Όχι επειδή η υποψηφιότητα Κιλιτσντάρογλου αποτέλεσε έκπληξη. Αλλά πολύ περισσότερο γιατί η συμμαχία της αντιπολίτευσης επιβίωσε μέσα από την τεράστια και αυθόρμητη αντίδραση του κόσμου ενάντια στη κίνηση Άκσιενερ να φύγει «πυροβολώντας». Όντως, τα τρία εικοσιτετράωρα μεταξύ της 3ης και 6ης Μαρτίου που διήρκησε η κρίση μεταξύ των έξι βασικών κομμάτων της αντιπολίτευσης, χαρακτηρίστηκε από μια πρωτόγνωρη για τα δεδομένα κοινωνική «κινητοποίηση σωτηρίας» της συνεργασίας ενάντια στον Ερντογάν. Παρόλο που τα επίσης σημαντικά παρασκήνια για την επιστροφή Άκσιενερ παραμένουν άγνωστα, εντούτοις η αντίδραση για να σωθεί η «συμμαχία του έθνους» δείχνει ότι ο «αντι-ερντογανισμός» της κοινωνίας ωριμάζει και αποκτά πληρέστερα πολιτικά χαρακτηριστικά.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντι-ερντογανισμός και Κιλιτσντάρογλου»
ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΤΕΡΑ 