Κατηγορία: Media

«Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή είναι ρευστή και κανένας δε μπορεί να προβλέψει ποιες θα είναι οι νέες άμεσες ή μελλοντικές συμμαχίες που θα προκύψουν»

«Ο Νταβούτογλου θεωρείται ως ο θεωρητικός αρχιτέκτονας της μέχρι στιγμής ακολουθούμενης εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας. Όμως η διαπίστωση αυτή είναι λανθασμένη»

«Το ΑΚΡ συνεχίζει να αντιλαμβάνεται ότι κατάσταση στην Κύπρο αποτελεί «εκκρεμότητα», η άρση της οποίας  συμπεριλαμβάνει και το στόχο για ενίσχυση της περιφερειακής επιρροής της Τουρκίας»

Ποιες οι προτεραιότητες της νέας τουρκικής κυβέρνησης και ποιες οι πολιτικές προεκτάσεις της εκλογής Ερντογάν στην προεδρία της Τουρκίας; Ποιες ελπίδες δημιουργεί στο Κυπριακό η ισχυροποίηση Ερντογάν – Νταβούτογλου και τι αλλάζει, αν αλλάζει, στην τ/κ κοινότητα; Ολα αυτά, και άλλα πολλά, είναι ερωτήματα που δημιουργούνται από τις εξελίξεις στην Τουρκία, εξελίξεις οι οποίες θα σφραγίσουν τη διαδικασία μετασχηματισμού της χώρας. Ο Νίκος Μούδουρος, δρ. Τουρκικών Σπουδών, αναλύει το σκηνικό στην Τουρκία σήμερα  και σε σχέση με το Κυπριακό, που αφορά άμεσα και ενδιαφέρει την Κύπρο, είναι σαφής: Για το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης η κατάσταση στην Κύπρο αποτελεί «εκκρεμότητα». Και η άρση της δεν είναι άσχετη και με τον στόχο ενίσχυσης της περιφερειακής επιρροής της Τουρκίας.  

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Τουρκία θα συνεχίσει να αναζητεί ηγεμονικό ρόλο»

Ο τουρκολόγος Νίκος Μούδουρος ακτινογραφεί το προεκλογικό τοπίο της Τουρκίας

 Της Ανδρούλας Ταραμουντά

Εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος, 3 Αυγούστου 2014

Ποιά τα πλεονεκτήματα και ποια τα μειονεκτήματα των τριών υποψηφίων Ερντογάν, Ιχσάνογλου και Ντεμιρτάς τα οποία θα τους βοηθήσουν να κερδίσουν ή να χάσουν ψήφους ανάλογα στις επικείμενες Προεδρικές εκλογές;

Το ισχυρότερο πλεονέκτημα του Έρντογαν είναι η ιδεολογική του ηγεμονία, αποτέλεσμα της οποίας είναι η ταύτιση της πλειοψηφίας της κοινωνίας στο πρόσωπό του. Ο Πρωθυπουργός εκπροσωπεί το πλειοψηφικό συντηρητικό ρεύμα και υπό αυτή την έννοια καταφέρνει να εκφράζει σχεδόν απόλυτα τη σημερινή κοινωνιολογία της Τουρκίας. Το καθοριστικότερο είναι η ταύτιση του με τη σταθερότητα στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου μιας μεγάλης μερίδας της κοινωνίας και ιδιαίτερα των μεσαίων στρωμάτων. Την ίδια στιγμή στηρίζεται από ένα τεράστιο κομματικό μηχανισμό. Το ΑΚΡ έφτασε τα 8,5 εκατομμύρια μέλη και είναι το μοναδικό κόμμα που μπορεί να έχει άμεση επαφή με ολόκληρη την επικράτεια της Τουρκίας. Ο Ντεμιρτάς εμφανίζεται ως η δημοκρατικότερη επιλογή. Συσπειρώνει τόσο τους Κούρδους ψηφοφόρους, όσο και ευρύτερες δυνάμεις της πολυδιασπασμένης τουρκικής αριστεράς. Η υποψηφιότητά του ήταν μια σαφέστατη προσπάθεια του κουρδικού κινήματος να απευθυνθεί ευρύτερα και προς τις δυτικές περιοχές της χώρας, να «ανοίξει» προς στρώματα Τούρκων ψηφοφόρων. Ο Ιχσάνογλου διατηρεί ένα «συγγενικό» με τον Πρωθυπουργό ιδεολογικό υπόβαθρο. Αυτός ήταν ο βασικότερος λόγος της επιλογής του. Όμως η ιδεολογική συγγένεια με το πολιτικό Ισλάμ είναι την ίδια στιγμή και το μειονέκτημα του, αφού του αφαιρεί στήριξη τόσο από τη σοσιαλδημοκρατική, όσο και από τη κεμαλική μερίδα του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (ΡΛΚ).

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στοίχημα για τον Ερντογάν η εκλογή από τον α’ γύρο»