Επιδημία διφθερίτιδας σε τουρκοκυπριακούς θύλακες

Αφώτιστες στιγμές κυπριακής ιστορίας 3

Screen Shot 2016-01-14 at 22.23.43
Εφημερίδα Halkın Sesi, 10 Οκτωβρίου 1965

Στις 9 Οκτωβρίου 1965 κατά τις πρωϊνές ώρες, η 5χρονη Τουρκοκύπρια Ίντζιε Ντερβίς (İnce Derviş) έχασε τη ζωή της από την επιδημία διφθερίτιδας. Βρισκόταν στο τουρκοκυπριακό νοσοκομείο Λευκωσίας από τις 4 του ίδιου μήνα, αλλά τελικά δεν ήταν εφικτή η βελτίωση της υγείας της. Η μικρή Ίντζε καταγόταν από το χωριό Μαρί και ζούσε στους τουρκοκυπριακούς θύλακες της περιόδου. Αξίζει να σημειωθεί ότι το πιο πάνω δημοσίευμα της εφημερίδας Halkın Sesi αναφέρει ότι η αύξηση των περιστατικών διφθερίτιδας παρατηρήθηκε και σε χωριά όπως η Αλαμινός, το Πέργαμος, η Κοφίνου και η Γαλάτια. Δηλαδή σε περιοχές που ήταν ενταγμένες στους αποκλεισμένους τουρκοκυπριακούς θύλακες της περιόδου των διακοινοτικών ταραχών.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Επιδημία διφθερίτιδας σε τουρκοκυπριακούς θύλακες»

Το «νερό της ειρήνης» και η τουρκοκυπριακή αντιπολίτευση

image

Ποιοι οι σχεδιασμοί της Άγκυρας για το νερό στα κατεχόμενα και πως αντιδρά η Τουρκοκυπριακή κοινότητα

Οι αξιωματούχοι του τουρκικού κράτους επιμένουν σε δύο ονομασίες για τον υποθαλάσσιο αγωγό μεταφοράς νερού από την Τουρκία στα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη: «Το έργο του αιώνα» ή και το «νερό της ειρήνης». Η επιλογή των τίτλων γίνεται συνήθως σε ένα συμβολικό επίπεδο. Όμως σε καμιά περίπτωση δε διαχωρίζεται εντελώς από την ουσία και την ευρύτερη σημασία του όλου εγχειρήματος. Όντως πρόκειται για ένα «έργο του αιώνα» αφού σύμφωνα με τα επιστημονικά κριτήρια, για πρώτη φορά δοκιμάζεται επιτυχώς η συγκεκριμένη τεχνολογία στην υποθαλάσσια μεταφορά νερού από μία χώρα σε μία άλλη. Όμως ο δεύτερος τίτλος που χρησιμοποιείται, το «νερό της ειρήνης», αφήνει περιθώρια ιδεολογικής και πολιτικής αντιπαράθεσης εφόσον το έργο αναπτύσσεται επί του παρόντος σε ένα διχοτομικό πλαίσιο και όχι στο πλαίσιο επανένωσης της Κύπρου. Με τον ορισμό του ως «νερού της ειρήνης», η Τουρκία επιδιώκει να δώσει το μήνυμα της «κανονικοποίησης» της παρουσίας της μέσα από την οριστική επίλυση ενός ζωτικού προβλήματος για τα κατεχόμενα όπως είναι το υδατικό. Στο σημείο αυτό, εκείνο που αμφισβητεί το συγκεκριμένο ιδεολογικό περίβλημα είναι οι ισχυρές αντιδράσεις από ένα μέρος της Τουρκοκυπριακής κοινότητας.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το «νερό της ειρήνης» και η τουρκοκυπριακή αντιπολίτευση»

Ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης του νερού στα κατεχόμενα

Η αντιπαράθεση μεταξύ μερών της Τουρκοκυπριακής κοινότητας και της κυβέρνησης της Τουρκίας στο ζήτημα της διαχείρισης του νερού από τον υποθαλάσσιο αγωγό, φαίνεται να συνεχίζεται. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ήδη ο Ταλάτ και ο Οζγκιουργκιουν συμφώνησαν σε ένα μοντέλο ιδιωτικοποίησης του διαμοιρασμού του νερού, όμως πολλές είναι οι αντιδράσεις κυρίως εντός του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος. Το επόμενο χρονικό διάστημα θα πρέπει να αναμένονται νέες αντιπαραθέσεις για το θέμα, το οποίο και θα κρατηθεί στην επικαιρότητα.

Fileleftheros 031215
Εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος, 3 Δεκεμβρίου 2015

 

Νίκος Μούδουρος

3 Δεκεμβρίου 2015

Τα ντεσιμπέλ της μουσουλμανικής προσευχής και οι «άπιστοι» Τουρκοκύπριοι

Ezan

Μια Τουρκοκύπρια δικηγόρος στη Λεύκα, η Φεζά Γκιουζέλογλου, προσέφυγε στο «επαρχιακό δικαστήριο» της Μόρφου με στόχο να σταματήσει η προσευχή του εζάν (ezan) με ηχεία από τα τζαμιά. Στις 5 Νοεμβρίου το δικαστήριο αποφάσισε ότι όντως η χρήση ηχείων και η μετάδοση των προσευχών σε υψηλή ένταση ήταν «ενοχλητική» και την απαγόρευσε. Η απόφαση αυτή αφορούσε αρχικά σε τρία τζαμιά της περιοχής. Η πρώτη αντίδραση εναντίον της απόφασης ήρθε από τον επικεφαλής της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων, Ταλίπ Αταλάϊ, ο οποίος τόνισε ότι η εν λόγω απόφαση δεν δεσμεύει την υπηρεσία της οποίας προΐσταται και ότι «η προσευχή θα συνεχιζόταν κανονικά». Αξίζει να σημειωθεί ότι η εν λόγω απόφαση ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών – ιδιαίτερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – από Τούρκους αναγνώστες εναντίον συνολικά της Τουρκοκυπριακής κοινότητας.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τα ντεσιμπέλ της μουσουλμανικής προσευχής και οι «άπιστοι» Τουρκοκύπριοι»

Η τουρκική κρίση και τα κυπριακά διλήμματα

erdogan akinci

Το εάν έχει ξεπεραστεί εντελώς το στάδιο ενός «αμερικανικά» καθοδηγούμενου κόσμου, είναι ζήτημα έντονων αναζητήσεων σε πολιτικό και ακαδημαϊκό επίπεδο. Εκείνο όμως στο οποίο διακρίνεται μια αρχική συναίνεση, είναι το ότι διανύουμε σε παγκόσμιο επίπεδο ένα στάδιο «τεκτονικών» αλλαγών, το βάθος των οποίων είναι άγνωστο. Όντως η σημερινή φάση της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση νέων ηγεμονικών δυνάμεων που διεκδικούν την αναδιαμόρφωση των ισορροπιών. Οι δυνάμεις αυτές – κάποιες σε παγκόσμιο και κάποιες άλλες σε περιφερειακό επίπεδο – διεκδικούν τη μεταρρύθμιση της πολιτικής πραγματικότητας στη βάση των τεράστιων οικονομικών ανακατατάξεων. Δηλαδή με γνώμονα τη μετακίνηση κεφαλαίων, εμπορίου και βιομηχανικής παραγωγής από τη Δύση στην Ασία, από τις ανεπτυγμένες στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η Τουρκία, μας ενδιαφέρει ακριβώς διότι η πολιτική της στο Κυπριακό επηρεάζεται και από τη βούλησή της να αναδειχθεί η ίδια ως περιφερειακή δύναμη.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η τουρκική κρίση και τα κυπριακά διλήμματα»

Ο ανταγωνισμός στις σχέσεις Τουρκοκυπρίων-Τούρκων

gocmenler2

ΣΥΝΕΔΡΙΟ «Η ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΜΙΣΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ: ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ»

ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΡΕΥΝΩΝ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

7 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015 – ΛΕΥΚΩΣΙΑ

Ομιλία με θέμα «Σχέσεις Τουρκοκυπρίων – Τούρκων: Ανταγωνισμός και Ενσωμάτωση»

Του Νίκου Μούδουρου

Το πρόβλημα της μελέτης

Η σχέση της Τουρκοκυπριακής κοινότητας με το θέμα του εποικισμού και της μετανάστευσης, δε μπορεί να αναλυθεί αποκλειστικά και μόνο στα ευρέως γνωστά πλαίσια των θεωριών για τη μετανάστευση σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν μπορεί επίσης να αντιμετωπιστεί αποκλειστικά και μόνο μέσα από την εξέταση της κοινωνικής-ταξικής διάθρωσης. Αυτή η προβληματική πτυχή προκύπτει από το γεγονός ότι η επαφή της Τουρκοκυπριακής κοινότητας με το θέμα της αλλαγής της δημογραφικής της σύνθεσης έχει ένα ξεκάθαρο χρονικό προσδιορισμό: Την περίοδο που ακολουθεί την εισβολή της Τουρκίας το 1974. Η μελέτη λοιπόν του θέματος των κηρυγμάτων μίσους και των διακρίσεων κατά των μεταναστών, στην τουρκοκυπριακή περίπτωση, αποκτά κάποιες σύνθετες και ιδιαίτερες διαστάσεις. Η κοινωνική και πολιτική σχέση των Τουρκοκυπρίων με το «ξένο πληθυσμό» όπως είναι οι έποικοι και οι μετανάστες, δε μπορεί να εκτιμηθεί σε πλαίσια παρόμοια με τα φαινόμενα στις σχέσεις μεταξύ Γερμανών και Τούρκων μεταναστών στη Γερμανία ή μεταξύ των τουρκικών μικροαστικών και μεγαλοαστικών στρωμάτων των μεγαλουπόλεων με τον πληθυσμό που μετακινήθηκε από την ύπαιθρο και εγκαταστάθηκε στα περίχωρα αυτών των μεγαλουπόλεων. Αντίθετα, η σχέση της Τουρκοκυπριακής κοινότητας με τον πληθυσμό, συνεπώς και τα παράγωγα αυτής της σχέσης, θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη το πλαίσιο εξουσίας και τις χωριστές πολιτικές και κοινωνικές δομές που επικράτησαν μετά το 1974. Δηλαδή το σύνολο της επιρροής που ασκούν οι πολιτικές της Τουρκίας στα βόρεια εδάφη της Κύπρου.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο ανταγωνισμός στις σχέσεις Τουρκοκυπρίων-Τούρκων»

Τα «υδατικά» προνόμια της Τουρκίας στην Κύπρο

Η εγκατάσταση του υποθαλάσσιου αγωγού έχει ολοκληρωθεί. Το έργο από τεχνολογικής πλευράς θεωρείται παγκόσμια πρωτοτυπία.
Η εγκατάσταση του υποθαλάσσιου αγωγού έχει ολοκληρωθεί. Το έργο από τεχνολογικής πλευράς θεωρείται παγκόσμια πρωτοτυπία.

Η επικαιρότητα στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα αυτές τις μέρες επικεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά στην αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει μεταξύ Τουρκοκυπρίων – Άγκυρας σε σχέση με τον υποθαλάσσιο αγωγό μεταφοράς νερού από την Τουρκία στην Κύπρο. Η διαμάχη όπως εξελίσσεται φέρει πολιτικούς και ιδεολογικούς άξονες που με τη σειρά τους επαναφέρουν στην επιφάνεια τα δομικά προβλήματα στη σχέση Τουρκοκυπρίων – Τουρκίας. Τα ζητήματα της αμφισβήτησης της αυτονομίας των Τουρκοκυπρίων, της διεκδίκησης για αυτοδιοίκηση, οι πολιτικές ενσωμάτωσης, καθώς και το θέμα της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης του νερού, άνοιξαν ένα νέο πλαίσιο συζήτησης και αντιπαράθεσης, το οποίο θα επηρεάσει καθοριστικά τις εσωτερικές ισορροπίες στην κοινότητα.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τα «υδατικά» προνόμια της Τουρκίας στην Κύπρο»

«Τι μας απέμεινε για ενσωμάτωση;»… Ένα παλιό άρθρο του Akıncı

Αφώτιστες στιγμές κυπριακής ιστορίας 1

Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Ortam στις 9 Σεπτεμβρίου 1995. Κάτω δεξιά υπάρχει μια μικρή εισαγωγή του άρθρου του Mustafa Akıncı
Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Ortam στις 9 Σεπτεμβρίου 1995. Κάτω δεξιά υπάρχει μια μικρή εισαγωγή του άρθρου του Mustafa Akıncı.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η μετάφραση άρθρου του Mustafa Akıncı με τίτλο «Τι μας απέμεινε για ενσωμάτωση;», το οποίο δημοσιεύθηκε στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα Ortam στις 9 Σεπτεμβρίου 1995. Το άρθρο είναι χαρακτηριστικό της εποχής και των σχέσεων μεταξύ Τουρκοκυπριακής κοινότητας και Τουρκιάς. Γράφτηκε σε μια συγκυρία κατά την οποία ο Demirel – τότε Πρόεδρος της Τουρκίας – επιδίωκε να συνεχίσει την αντίληψη Özal περί μιας νεοφιλελεύθερης ενσωμάτωσης των κατεχόμενων με την τουρκική αγορά. Όντως στη συγκεκριμένη περίοδο έγιναν πολλές προσπάθειες για μια περαιτέρω ενσωμάτωση, χωρίς ωστόσο να υλοποιούν όλες το σκοπό τους. Εξέλιξη που εξαρτήθηκε εν πολλής τόσο από τις τουρκοκυπριακές αντιδράσεις, όσο και από την πορεία ανάπτυξης της ίδιας της τουρκικής οικονομίας. Στο κείμενο του, ο Akıncı, περιγράφει με «ειρωνικούς τόνους» τη δομική εξάρτηση της κοινότητας από την Τουρκία και με τρόπο που να φέρνει στην επιφάνεια χαρακτηριστικές στιγμές της κοινωνικής εξέλιξης των Τουρκοκυπρίων στη μετά του 1974 εποχή.

Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Τι μας απέμεινε για ενσωμάτωση;»… Ένα παλιό άρθρο του Akıncı»

Διαφοροποιήσεις στους έποικους και ο Akıncı

YDH
Το προεδρείο του «Κινήματος της Αναγέννησης», μιας από τις ισχυρότερες οργανώσεις της Δεξιάς ανάμεσα στους έποικους. Ιδρύθηκε τον Αύγουστο 2015. Το κίνημα αυτό αντικατοπτρίζει μια νέα κοινωνική διαστρωμάτωση ανάμεσα στον τουρκικό πληθυσμό, καθώς και τη δημόσια έκφραση σχετικά νέων αιτημάτων και διεκδικήσεων.

Η «Πρωτοβουλία Οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών της ΤΔΒΚ» συνεχίζει τις έντονες της επικρίσεις ενάντια στον Τουρκοκύπριο ηγέτη Mustafa Akıncı. Η «Πρωτοβουλία» αυτή είναι ουσιαστικά μια ομπρέλα ευρύτερα δεξιών αλλά και εθνικιστικών οργανώσεων Τουρκοκυπρίων και Τούρκων, στην οποία όμως κυριαρχούν αυτές των εποίκων. Σε ανακοίνωσή της στις 23 Σεπτεμβρίου 2015, η Πρωτοβουλία καταγγέλλει το γεγονός ότι οι οργανώσεις μέλη της δεν προσκλήθηκαν στη συγκέντρωση των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών που διοργάνωσε ο Akıncı στις 22 Σεπτεμβρίου με στόχο την ενημέρωση και την ανταλλαγή απόψεων σε σχέση με τις διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Διαφοροποιήσεις στους έποικους και ο Akıncı»

Ανάδειξη του Τ/Κ Ηγέτη σε αριθμούς. Οι τελευταίες τρείς αναμετρήσεις

ekloges 2000

ekloges 2005

ekloges 2010

Όλα τα πιο πάνω στοιχεία αντλήθηκαν από το Ανώτατο Συμβούλιο Εκλογών της «ΤΔΒΚ»

Νίκος Μούδουρος

22 Απριλίου 2015