Κατηγορία: Συρία

Η πολιτική θέση του κουρδικού κινήματος και οι αλλαγές που προκαλεί στη Μέση Ανατολή

«Για μια ακόμη φορά μας ανακηρύσσουν ‘προδότες της πατρίδας’ γιατί υπερασπιζόμαστε την αυτοδιοίκηση. Όμως εμείς αναφερόμαστε σε ένα μοντέλο που ακριβώς θα εμποδίσει το διαμελισμό της Τουρκίας… Στο μοντέλο που υπερασπιζόμαστε δεν υπάρχει χώρος για οδοφράγματα. Εμείς λέμε ότι θα πρέπει να προσέξουμε την αιτία που προκαλεί το στήσιμο των οδοφραγμάτων». Αυτά μεταξύ άλλων σημείωσε ο Σελαχαττίν Ντεμιρτάς, συμπρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP) στο 2^ο Συνέδριο που ολοκληρώθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2016. Προσπαθούσε να απαντήσει στην κριτική που δέχεται το κόμμα του αναφορικά με τις σχέσεις που διατηρεί με το ΡΚΚ, αλλά και για το βίαιο τρόπο με τον οποίο το τελευταίο χρονικό διάστημα αναπτύχθηκε η ανακήρυξη τοπικής αυτοδιοίκησης πόλεων στη νοτιοανατολική Τουρκία. Όντως η συγκυρία μέσα στην οποία επανήλθε στο προσκήνιο η συζήτηση για το θέμα της «δημοκρατικής αυτονομίας», αλλά πολύ περισσότερο η βίαιη απάντηση του κράτους στις κουρδικές περιοχές, δεν βοήθησαν στο να γίνει κατανοητή η θέση του κουρδικού πολιτικού κινήματος από ευρύτερα στρώματα στην Τουρκία.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η δημοκρατική αυτονομία ως η «κουρδική άνοιξη»;»

Πως διαμορφώνεται η κοινωνική βάση του «Ισλαμικού Κράτους» στην Τουρκία

Στα τέλη Δεκεμβρίου 2015 διέρρευσε στον τουρκικό Τύπο απόσπασμα από το κατηγορητήριο του Εισαγγελέα Κωνσταντινούπολης για τη διερεύνηση της δράσης της οργάνωσης του «Ισλαμικού Κράτους» στην Τουρκία. Τα πορίσματα αναφέρουν ότι το «Ισλαμικό Κράτος» πραγματοποίησε μέχρι στιγμής πέντε επιθέσεις στο έδαφος της χώρας, μεταξύ των οποίων και η διπλή βομβιστική επίθεση με τη δολοφονία 102 ανθρώπων στην Άγκυρα τον περασμένο Οκτώβρη. Ως αρχηγός στην Τουρκία κατονομάζεται ο 26χρονος Ιλία Αϊντίν, ενώ οι αρχές του κράτους αναζητούν συνολικά 67 υπόπτους ως μέλη των πυρήνων της οργάνωσης σε διάφορες πόλεις. Όπως ήταν αναμενόμενο, η διαρροή στον αντιπολιτευόμενο Τύπο υποβαθμίστηκε από την κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Τέτοιες ειδήσεις πιστοποιούν την ύπαρξη αλλά και το βαθμό επιρροής του «Ισλαμικού Κράτους» εντός Τουρκίας και επομένως χαλούν την προσπάθεια του ΑΚΡ να «θολώσει τα νερά» και να ταυτίσει τις επιθέσεις της εν λόγω οργάνωσης με το ΡΚΚ.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περιμένοντας τους τζιχαντιστές»

Με αποκορύφωμα την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού από την τουρκική πολεμική αεροπορία στις 24 Νοεμβρίου, η πορεία των σχέσεων Τουρκίας – Ρωσίας διαχρονικά και ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία, μπορούν να φωτίσουν κάποια σημαντικά θέματα της διεθνούς πολιτικής οικονομίας και της διασύνδεσης της με τους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς. Η ένταση της πρόσφατης κρίσης φαίνεται να διατηρείται και σε μερικές περιπτώσεις να κλιμακώνεται. Στο σημερινό της στάδιο δείχνει ότι ισχυρά κράτη με διαφορετικό προφίλ και προσανατολισμούς μπορούν όντως να οικοδομήσουν οικονομικούς και εμπορικούς δεσμούς, όμως σε συγκεκριμένες συγκυρίες η ύπαρξη διαφορετικών και συγκρουόμενων γεωπολιτικών στόχων δημιουργεί εμπόδια, πισωγυρίσματα και κρίσεις. Παράλληλα, η σημερινή αντιπαράθεση Τουρκίας – Ρωσίας, τουλάχιστον σε ότι αφορά στην Άγκυρα, φέρνει στην επιφάνεια το βάθος των ανακατατάξεων στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και αποκαλύπτει τις προτεραιότητες και τις τακτικές που ακολουθεί επί του συριακού εδάφους η κυβέρνηση Νταβούτογλου.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο ανταγωνισμός Τουρκίας – Ρωσίας και η «επινόηση» μιας αντιπολίτευσης»

Ο M.D ένας φτωχός μεροκαματιάρης από την Αντιγιαμάν, πόλη στη νοτιοανατολική Τουρκία, είναι πατέρας δύο δίδυμων αγοριών. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2013, τα δύο αγόρια έφυγαν από το σπίτι «για να κάνουν την εγγραφή τους στο Πανεπιστήμιο»… Κατέληξαν στο Χαλέπι στα στρατόπεδα εκπαίδευσης του Ισλαμικού Κράτους. Ο M.D διηγείται με χαρακτηριστικό τρόπο τον πόνο του: «Πέρσι τα παιδιά μου ετοιμάζονταν για τις εισαγωγικές εξετάσεις και κάθε βράδυ με τη δικαιολογία ότι θα πάνε κάπου ήσυχα για διάβασμα, έφευγαν από το σπίτι. Όσο περνούσε ο καιρός όμως άλλαζε η συμπεριφορά τους. Άφησαν γένια, μετά έλεγαν στις αδερφές τους ότι θα έπρεπε να φορέσουν μαντήλα. Συζητώντας μαζί τους για τον πόλεμο στη Συρία, θύμωναν, εκνευρίζονταν και μου έλεγαν ‘υπάρχουν πράγματα που εσύ δεν κατανοείς, δεν καταλαβαίνεις το Ισλάμ. Εκεί υπάρχει ένας ιερός πόλεμος και θα πρέπει να δοθεί αυτή η μάχη’. Μια μέρα τους ακολούθησα. Είδα ότι μπήκαν σε ένα σπίτι στη γειτονιά, ιδιοκτήτης του οποίου ήταν κάποιος με το όνομα Χατζή. Όταν επέστρεψαν τους ρώτησαν γιατί πήγαν εκεί. Μου απάντησαν ότι συγκεντρώθηκε μια ομάδα 5-6 νεαρών για να συζητήσουν θρησκευτικά θέματα και για να παρακολουθήσουν βίντεο για τη μουσουλμανική θρησκεία. Εγώ τους προειδοποίησα να μην πάνε ποτέ ξανά εκεί. Τα παιδιά μου προηγουμένως ούτε διάβαζαν το Κοράνι, ούτε προσεύχονταν, ούτε πήγαιναν στο τζαμί… Αυτοί εκεί τους ξεγελούσαν και τους παρέσυραν με βίντεο που περιείχαν βία…».

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μια μικρή ιστορία τρόμου, η Άγκυρα και η γεωπολιτική»