Πολιτικό Ισλάμ – Σελίδα 15

«Πανοραμική» όψη της Τουρκίας πριν τις δημοτικές

Λίγες βδομάδες πριν από την κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση στις 30 Μαρτίου στην Τουρκία, η επικαιρότητα συγκλονίζεται από τη διαρροή σκανδάλων. Η φθορά της εξουσίας, αλλά και η φυγόκεντρη ισλαμική δυναμική της κοινότητας Γκιουλέν φαίνεται να παίζουν καθοριστικό ρόλο στην προοπτική μείωσης των ποσοστών του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), τουλάχιστον σε σύγκριση με το 49.9% που κέρδισε στις γενικές εκλογές του 2011.

Ο μεγαλύτερος ανταγωνισμός μεταξύ του κυβερνώντος ΑΚΡ και του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) παρουσιάζεται στους τρεις μεγαλύτερους μητροπολιτικούς δήμους της χώρας. Άγκυρα, Κωνσταντινούπολη και Σμύρνη, προσελκύουν την προσοχή λόγω των συμβολισμών και αναμένεται να καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό το γενικό ποσοστό των δύο κομμάτων στις δημοτικές. Πέρα από την αντιπαράθεση μεταξύ κυβερνώντος κόμματος και αξιωματικής αντιπολίτευσης, ιδιαίτερη σημασία θα έχουν και τα αποτελέσματα στις κουρδικές περιοχές. Εκεί ο ανταγωνισμός επικεντρώνεται μεταξύ του ΑΚΡ και του Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP). Παράλληλα, η συντηρητική κεντρική Ανατολία αναμένεται να σημαδέψει την αντιπαράθεση μεταξύ του ΑΚΡ και του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP), το οποίο θα επιδιώξει να ανακτήσει την επιρροή του σε παραδοσιακά «εθνικιστικά κάστρα».

Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Πανοραμική» όψη της Τουρκίας πριν τις δημοτικές»

«Η Τουρκία Σήμερα: Κρίσεις και Αντιθέσεις». Ανοιχτή Συζήτηση

Πανεπιστήμιο του Δημότη

Διάλεξη με θέμα «Η Τουρκία σήμερα: Κρίσεις και Αντιθέσεις», Τρίτη 11 Μαρτίου 2014.

Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αγ. Αθανασίου, Ώρα Έναρξης 7:15μμ

Διοργανωτές: Ανοιχτό Σχολείου Δήμου Αγ. Αθανασίου-ΤΕΠΑΚ-Europe Direct Λεμεσού

1653881_572921886136083_1869457305_n

Τουρκία και προθέσεις στο Κυπριακό

Απόσπασμα από το δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού καναλιού Sigma, στις 11 Φεβρουαρίου 2014.

Τι θέλει η Τουρκία στην Κύπρο;

Μια ανασκόπηση των μετατοπίσεων την περίοδο του ΑΚΡ

Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι βρίσκονται ενώπιον ακόμα μιας σημαντικής διαδικασίας συνομιλιών για επίλυση του Κυπριακού προβλήματος. Οι συγκυρίες, ιστορικές και πολιτικές, που επηρεάζουν τη νέα προσπάθεια των δύο Κύπριων ηγετών, δημιουργούν ένα πολυσύνθετο περιβάλλον. Η κατάσταση που βιώνει η Τουρκία, αλλά και η ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου δημιουργούν πολλές ανατροπές, μέσα από τις οποίες επηρεάζεται καθοριστικά το πλαίσιο των συνομιλιών στο Κυπριακό. Μεγάλη πρόκληση για όλους λοιπόν, παραμένει η συνεπής παρακολούθηση των εξελίξεων, των δυναμικών, των συνεχειών και των ρήξεων που προκαλεί το περιβάλλον, τόσο διεθνώς, όσο και περιφερειακά. Με αυτά τα δεδομένα, η ανάπτυξη της τουρκικής πολιτικής στην Κύπρο τα τελευταία χρόνια, πρέπει να αποτελεί πεδίο συνεχών αναζητήσεων και κατανόησης κάποιων προαπαιτούμενων, με στόχο μια σφαιρική ανάλυση των προοπτικών λύσης του Κυπριακού.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τι θέλει η Τουρκία στην Κύπρο;»

Στους δρόμους για το ίντερνετ

Η προσπάθεια της τουρκικής κυβέρνησης να βάλει… φρένο στο διαδίκτυο προκάλεσε νέες κινητοποιήσεις βία στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης. Εκατοντάδες διαδηλωτές συγκρούστηκαν με τις αστυνομικές δυνάμεις κοντά στην πλατεία Ταξίμ το βράδυ του Σαββάτου, 8 Φεβρουαρίου 2014.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στους δρόμους για το ίντερνετ»

Τουρκία: Στον αστερισμό της σύγκρουσης Ερντογάν-Γκιουλέν

ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΕΡΚΟΥΤ ΤΕΡΛΙΚΣΙΖ

Ιστορικά προαπαιτούμενα για την κατανόηση της σύγκρουσης

2 Φεβρουαρίου 2014

της Σίας Αναγνωστοπούλου

Εδώ και δύο περίπου μήνες, η πολιτική ζωή της Τουρκίας κινείται στον αστερισμό της σύγκρουσης Eρντογάν-Γκιουλέν. Για να κατανοήσουμε την ουσία και το πολιτικό της βάρος, χρειάζεται να δούμε μερικά ιστορικά δεδομένα, για τον τρόπο με τον οποίο συγκροτήθηκε η δημοκρατία στη χώρα. Το δημοκρατικό πολιτικό σύστημα στην Τουρκία συγκροτήθηκε, λοιπόν, μέσα από μια μάχη που υπερκαθορίστηκε από ένα αντιδημοκρατικό ερώτημα: Ποιο ηγεμονικό όραμα εξασφαλίζει στην Τουρκία τον ρόλο του ισχυρού, επομένως δυτικού κράτους στην περιοχή; Από αυτό το ερώτημα, το οποίο έθεσε με όρους διχαστικών και συγκρουσιακών διλημμάτων η νατοϊκή κυρίως «Δύση» για λογαριασμό της Τουρκίας, προέκυψαν δύο αντίπαλα ηγεμονικά οράματα, που ενίσχυαν τη θέση δύο αυταρχικών δυνάμεων — στρατού και Ισλάμ: το όραμα του κοσμικού κράτους-έθνους του κεμαλισμού, και το όραμα του εθνοθρησκευτικού κράτους-κοινότητας του τουρκοϊσλαμισμού. Η Τουρκία λοιπόν βρήκε τη θέση της στον «πολιτισμένο κόσμο», όχι ως δημοκρατική χώρα, αλλά επειδή μπορούσε να αναπαράγει μια μόνιμη εσωτερική απειλή, ως μέσον νομιμοποίησης της ενίσχυσης του ισχυρού, αυταρχικού κράτους.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τουρκία: Στον αστερισμό της σύγκρουσης Ερντογάν-Γκιουλέν»

Η τουρκική εξωτερική πολιτική το 2014

Το 2013 μπορεί να χαρακτηριστεί και ως χρονιά αποτυχίας της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία επηρεάστηκε καθοριστικά από δύο σημαντικούς παράγοντες. Ο πρώτος ήταν η εσωτερική πολιτική κρίση και η γενικότερη οικονομική αστάθεια. Ο δεύτερος ήταν οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις στην περιφέρεια της Τουρκίας, οι οποίες συνδέονται άμεσα με την εξέλιξη που είχε κατά το προηγούμενο έτος η «αραβική άνοιξη». Ιδιαίτερα ο δεύτερος παράγοντας ανέδειξε τη δυναμικότητα των εξελίξεων σε προσανατολισμούς και δεδομένα που δεν υπήρχαν ενώπιον της Άγκυρας την περίοδο έναρξης των λαϊκών κινητοποιήσεων στη Μέση Ανατολή.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η τουρκική εξωτερική πολιτική το 2014»

Η κατάρρευση της Τουρκίας ως επιθυμία και ως εργαλείο ανάλυσης

Για μια ακόμη φορά, η πολιτική κρίση στην Τουρκία γίνεται αντικείμενο αναλύσεων και εκτιμήσεων που πολλές φορές δεν ανταποκρίνονται σε μια αντικειμενική και ψύχραιμη παρουσίαση της κατάστασης. Ουσιαστικά αυτές οι αναλύσεις παραπέμπουν σε μια κατάσταση όπου μια αόριστη «επιθυμία» γίνεται η βάση της εκτίμησης των πραγματικών γεγονότων. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, πρώτα υπογραμμίζεται το αποτέλεσμα της «επιθυμίας» και στη συνέχεια τα γεγονότα ερμηνεύονται με τρόπο που να την επιβεβαιώνουν. Επομένως το συμπέρασμα προηγείται της ανάλυσης της πραγματικής κατάστασης.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η κατάρρευση της Τουρκίας ως επιθυμία και ως εργαλείο ανάλυσης»

Η πολιτική κρίση στην Τουρκία δεν αφορά μόνο τον έλεγχο του κράτους

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΜΟΥΔΟΥΡΟ

Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2014

Εφημερίδα ΕΠΟΧΗ

Ο Νίκος Μούδουρος, συγγραφέας του βιβλίου «Ο Μετασχηματισμός της Τουρκίας. Από την Κεμαλική κυριαρχία στον «ισλαμικό» νεοφιλελευθερισμό», μιλά στην «Εποχή» για τα ιδεολογικοπολιτικά χαρακτηριστικά της ενδοϊσλαμικής σύγκρουσης και τις επιπτώσεις της στην πολιτική ζωή της Τουρκίας.

Τη συνέντευξη πήρε ο Αδάμος Ζαχαριάδης

Το σχήμα σύγκρουσης Ισλαμιστών-Κεμαλιστών έχει πλέον αλλάξει; Ποια είναι τα ιδεολογικοπολιτικά χαρακτηριστικά της ενδοϊσλαμικής σύγκρουσης που παρακολουθούμε;

Το σχήμα Ισλάμ εναντίον Κεμαλιστών είναι, με τα νέα δεδομένα, αναχρονιστικό. Βέβαια, εδώ και χρόνια το σχήμα αυτό δεν ήταν ικανό να αναλύσει και να εξηγήσει τις κοινωνικές δυναμικές που καθόριζαν τους προσανατολισμούς και τις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες της χώρας. Με τα τελευταία γεγονότα, αναδεικνύεται ξεκάθαρα ο ενδοϊσλαμικός χαρακτήρας της αντιπαράθεσης. Πρόκειται δηλαδή για τον ανταγωνισμό δύο μεγάλων ισλαμικών ρευμάτων της Τουρκίας. Βέβαια, η αντιπαράθεση αυτή δεν είναι καινούργια, αλλά υποβόσκει αρκετά χρόνια καταλήγοντας άλλοτε σε συγκλήσεις και συνεργασία με κορυφαία το «πραξικόπημα του διαδικτύου» το 2007 και άλλοτε σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η πολιτική κρίση στην Τουρκία δεν αφορά μόνο τον έλεγχο του κράτους»

Η κρίση στην Τουρκία: σύμπτωμα αστάθειας ή ωρίμανσης ενός πολιτικού σκηνικού και μια νέας γεωπολιτικής εικόνας;

Το σκάνδαλο των υποθέσεων διαφθοράς στελεχών και ατόμων γύρω από την κυβέρνηση Ερντογάν ήρθε λίγους μήνες μετά τη ξαφνική αμφισβήτηση του Ερντογάν από τις κινητοποιήσεις για την πλατεία Γκεζί και λίγους μήνες πριν τις τοπικές εκλογές – δίνοντας έτσι την εικόνα μια κρίσης για την νομιμότητα του Ερντογάν, αλλά και μια ενδεχόμενη κρίση στην Τουρκία. Όμως, μπορεί τελικά η κρίση να είναι και σύμπτωμα μια ωριμότητας του τουρκικού πολιτικού συστήματος, έστω και αν αυτό σημαίνει περιορισμό των φαντασιώσεων του Ερντογάν…

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η κρίση στην Τουρκία: σύμπτωμα αστάθειας ή ωρίμανσης ενός πολιτικού σκηνικού και μια νέας γεωπολιτικής εικόνας;»