Συνέντευξη Νίκου Μούδουρου, Δρ. Τουρκικών Σπουδών, για το μετεκλογικό σκηνικό στην Τουρκία και ο αντίκτυπος του στην Κύπρο
Εφημερίδα «Νεολαία», Σεπτέμβρης 2014
Κε. Μούδουρε θα θέλαμε να μας πείτε αρχικά, πως εξηγείται το γεγονός πως παρά το ότι είδαμε τα τελευταία χρόνια να εισέρχεται σε μια κρίση η διακυβέρνηση Ερτογάν (σκάνδαλα εντός του κυβερνώντος Κόμματος, μαζικές κινητοποιήσεις κατά της ισλαμικής ατζέντας, αντιδράσεις για την εξωτερική πολιτική της χώρας κ.α.) – ο Ερτογάν φαίνεται να παραμένει παντοδύναμος έπειτα και από το αποτέλεσμα των δύο τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων στην Τουρκία – τις Δημοτικές και τις Προεδρικές εκλογές.
Απ: Σύμφωνα με ένα πολύ μεγάλο αριθμό σοβαρών ερευνών που έγιναν τα τελευταία χρόνια για την Τουρκία, φαίνεται ξεκάθαρα ότι η ηγεμονία του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και του Έρντογαν, βασίζεται σε δύο αλληλένδετους παράγοντες: Ο πρώτος είναι μια μεγάλη κοινωνική αλλαγή σε σχέση με το μέγεθος της μεσαίας τάξης στη χώρα και της δυνατότητάς της να καταναλώνει. Για παράδειγμα το 2012, περίπου 19.8 εκατομμύρια νοικοκυριά εντάχθηκαν στη μεσαία τάξη, ενώ σύμφωνα με προβλέψεις μέχρι και το 2018 σε αυτό τον αριθμό αναμένεται να αγγίξει τα 5 εκατομμύρια. Συνεπώς, η διακυβέρνηση ΑΚΡ συνέβαλε μερικώς στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού, χωρίς ωστόσο να καταπολεμά τις ανισότητες. Αυτή η σταθερότητα στο επίπεδο των μεσαίων και ανώτερων στρωμάτων, έφερε με τη σειρά της τη σταθερότητα στην εκλογική τους συμπεριφορά υπέρ του ΑΚΡ. Παράλληλα, το «νέο» μέρος της αστικής τάξης, το λεγόμενο ισλαμικό κεφάλαιο, έφτασε σε επίπεδα ανταγωνισμού με το παραδοσιακό «κοσμικό» κεφάλαιο της Τουρκίας, εξέλιξη που οδήγησε αυτή την επιχειρηματική ελίτ να είναι δύναμη εξουσίας.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Τουρκία του ΑΚΡ και η Κύπρος»
ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΤΕΡΑ 