Με αφορμή την επέτειο της ανακήρυξης του ψευδοκράτους, ο λέκτορας στο Τμήμα τουρκικών και μεσανατολικών σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου Δρ Νίκος Μούδουρος, έδωσε απαντήσεις μιλώντας στην εκπομπή Control Panel του ΠΟΛΙΤΗ 107,6, φωτίζοντας άγνωστες στο ευρύ κοινό πτυχές.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πτυχές της ανακήρυξης του ψευδοκράτους: Πώς ο Ντενκτάς επέβαλε την «ΤΔΒΚ»»Κατηγορία: Ιστορία
Τουρκοκυπριακά κόμματα μποϊκοτάρουν τον Ερντογάν
Η απόφαση των τουρκοκυπριακών κομμάτων Κοινοτικής Δημοκρατίας (TDP) και Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού (CTP) να απέχουν-μποϊκοτάρουν πιθανή ομιλία Έρντογαν στη “βουλή” των κατεχομένων, στο παρόν στάδιο πετυχαίνει την επισημοποίηση της διαφωνίας ενός πολύ μεγάλου τμήματος της κοινότητας σε σχέση με το ποια τουρκοκυπριακή ιδεολογική δύναμη θα πρέπει να είναι “συνομιλητής” της Άγκυρας, αλλά και ποια πρέπει να είναι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της σχέσης Τουρκίας – Τουρκοκυπρίων. Η άμεση επέκταση αυτής της διαφωνίας αγγίζει τον πυρήνα της αντιπαράθεσης για την ιδιοκτησία της Κύπρου, για την επιβίωση ή εξαφάνιση της κοινότητας ως πολιτικής οντότητας στο νησί. Επομένως η πράξη της αποχής – μποϊκοταρίσματος, αποτελεί ρήξη με το πρόγραμμα κοινωνικής μηχανικής του Έρντογαν, το οποίο επικεντρώνεται στην μεθόδευση του μετασχηματισμού του πολιτικού και ιδεολογικού “DNA” των Τουρκοκυπρίων με τρόπο που να προσαρμόζεται απόλυτα η κοινωνική και πολιτική τους δομή στην Τουρκία.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τουρκοκυπριακά κόμματα μποϊκοτάρουν τον Ερντογάν»Από τον «στρατό της κοσμικότητας» προς τον «στρατό του έθνους»; Μετασχηματισμοί στις σχέσεις στρατού – πολιτικής στην Τουρκία
Ινστιτούτο Ερευνών Προμηθέας, Κείμενο Εργασίας 2021/1
Περίληψη
Αξιοποιώντας πτυχές του θεωρητικού πλαισίου για την κρίση ηγεμονίας (crisis of hegemony) και την εμφάνιση της μορφής κράτους έκτακτης ανάγκης (exceptional state form), το παρόν άρθρο αναλύει την ρευστότητα των σχέσεων πολιτικής – στρατού στην Τουρκία σε δύο επίπεδα: το δομικό και το ιδεολογικό. Υποστηρίζεται ότι με το σταδιακό πέρασμα της Τουρκίας σε μορφή κράτους έκτακτης ανάγκης, ο στρατός όχι μόνο απώλεσε την αυτονομία του εντός του πολιτικού συστήματος, αλλά επιπλέον άρχισε να μετασχηματίζεται σε μια δομή αναπαραγωγής του ιδεολογικού και πολιτικού προγράμματος της εξουσίας. Μια βασική έννοια που χαρακτηρίζει τις αλλαγές είναι η εμφάνιση του «στρατού του έθνους». Τέλος το άρθρο προτείνει την επανεξέταση του ιδεολογικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο λειτουργεί ο στρατός μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, ως μια εκσυγχρονισμένη επαναφορά βασικών πτυχών των ιδεολογικών συγκλίσεων μεταξύ θρησκείας και εθνικισμού.
Λέξεις Κλειδιά: Στρατός, Έρντογαν, μιλιταρισμός, κοσμικότητα, θρησκεία, εθνικισμός, αυταρχισμός, κράτος έκτακτης ανάγκης
Διαβάστε όλο το κείμενο ΕΔΩ
Η δομική κρίση στην Τουρκία και η αντιπαράθεση για το μέλλον των Τουρκοκυπρίων
Ποιος (θα) είναι ο «ακρίτας» της Τουρκίας;
Το μήνυμα ενός πρωτοσέλιδου τουρκικής εφημερίδας και η επικείμενη συμπεριφορά των ψηφοφόρων στην τ/κ κοινότητα

Του ΝΙΚΟΥ ΜΟΥΔΟΥΡΟΥ
Στις 10 Σεπτεμβρίου 2020, ο πρωτοσέλιδος τίτλος της τουρκικής εφημερίδας Γενί Σιαφάκ (Yeni Şafak) παρουσίασε για πολλοστή φορά τον Μουσταφά Ακιντζί ως ένα πολιτικό φιλο-ελληνοκυπριακών τάσεων. Συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκε η φράση «Rumların Akıncısı», η οποία αποδόθηκε στον ελληνοκυπριακό δημόσιο χώρο ως «ο Ακιντζί των Ελληνοκυπρίων». Η απλή μετάφραση του τίτλου όντως κατάφερε να μεταφέρει το γενικό μήνυμα στο ελληνόφωνο κοινό. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική μετάφραση, τοποθετημένη στο αναλυτικό πλαίσιο που θα αποκωδικοποιήσει την ιδεολογία του τίτλου, είναι εφικτό να μας οδηγήσει σε σφαιρικότερα συμπεράσματα για το βλέμμα της Τουρκίας στην τ/κ κοινότητα και την εκλογική της διαδικασία.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ποιος (θα) είναι ο «ακρίτας» της Τουρκίας;»Η Αγία Σοφία και οι μετασχηματισμοί στην Τουρκία του Έρντογαν. Μια παρουσίαση στο Καφενείο της Πέμπτης.
Η συγκεκριμένη παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στις 6 Αυγούστου 2020. Μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη την συζήτηση από το YouTube.
Αποκόπτει την τουρκική κοινωνία από τον Κεμάλ ο Ερντογάν

Ο Ερντογάν ως άλλος Κεμάλ ξαναγράφει την ιστορία, από την ανάποδη αυτή τη φορά. Ανατρέπει την κεμαλική ρεπουμπλικανική ιστορία και παραδόσεις για να εμφανιστεί μια νέα συντηρητική ρεπουμπλικανική ιστορία με κεντρικό χαρακτηριστικό την παλινόρθωση ενός τμήματος της αυτοκρατορικής κληρονομιάς της Τουρκίας.
Αυτή είναι η εκτίμηση του λέκτορα στο Τμήμα Τουρκικών Μεσανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Νίκου Μούδουρου. Παρακολουθεί για χρόνια τα τεκταινόμενα στην Τουρκία, όπως και την πορεία του Ταγίπ Ερντογάν και είναι σε θέση να προβαίνει σε εκτιμήσεις για τις στοχεύσεις του Τούρκου Προέδρου. Πιστεύει ότι η απόφαση για την Αγιά Σοφιά, δεν είναι παρά μια προσπάθεια αποκοπής της Τουρκίας από το κεμαλικό της παρελθόν.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αποκόπτει την τουρκική κοινωνία από τον Κεμάλ ο Ερντογάν»Με λίγα λόγια… Γιατί η Αγία Σοφία; Γιατί τώρα;

Γιατί η Αγία Σοφία;
«Η απόφαση μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε μουσείο, η οποία λήφθηκε την περίοδο του μονοκομματισμού, ήταν προδοσία προς την ιστορία, αλλά και αντίθετη με το νόμο». Αυτά σημείωσε, μεταξύ πολλών άλλων, ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγγίπ Έρντογαν το βράδυ της 10ης Ιουλίου 2020 στο διάγγελμα του με αφορμή την γνωστή απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας. Για την ευρύτερη Δεξιά και το συντηρητικό-θρησκευόμενο μέρος της κοινωνίας στην Τουρκία, η περίοδος του ρεπουμπλικανικού μονοκομματισμού είναι πάνω από όλα η περίοδος της βίαιης και αυταρχικής αποκοπής από το «ένδοξο αυτοκρατορικό τους παρελθόν». Είναι η μεγάλη «προδοσία ενάντια στην ιστορία» γιατί συμβολίζει την πολιτική πρακτική ανατροπής του οθωμανικού – αυτοκρατορικού «χώρου και του χρόνου», τον οποίο μέχρι σήμερα διεκδικούν να εκπροσωπήσουν αυτά τα τμήματα της κοινωνίας. Είναι με λίγα λόγια μια περίοδος «αποξένωσης» από την λεγόμενη πραγματική και γνήσια ιστορία, αξίες και τρόπο ζωής του μιλλέτ των Τούρκων-Μουσουλμάνων.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Με λίγα λόγια… Γιατί η Αγία Σοφία; Γιατί τώρα;»Η δημόσια παρέμβαση Μουσταφά Ακιντζί – Κάποιες πτυχές της σημασίας της

Οι δημόσιες παρεμβάσεις του Τουρκοκύπριου ηγέτη αναφορικά με την τρίτη εισβολή της Τουρκίας στην Συρία είναι γνωστές. Δεν θα επαναληφθούν. Το κείμενο αφορά σε κάποιες από τις πτυχές που αυτές οι παρεμβάσεις αναδεικνύουν στο δημόσιο χώρο και ειδικότερα στον ιδεολογικό χώρο των μεταβαλλόμενων σχέσεων της Τουρκίας με την Τουρκοκυπριακή κοινότητα. Χωρίς να μπορεί κάποιος να προβλέψει με ακρίβεια την συνέχεια της αντιπαράθεσης που κορυφώνεται μεταξύ μερών της κοινότητας και της Άγκυρας, εντούτοις είναι χρήσιμο να υπογραμμιστούν κάποιες πτυχές για την “στιγμή” που έγινε η παρέμβαση και για την γενική της σημασία, ανεξάρτητα από τους συγκεκριμένους στόχους – επιδιώξεις του προσώπου. Και αυτό θα πρέπει να γίνεται γιατί ακριβώς όποιοι και να ήταν οι προϋπολογισμοί του πρωταγωνιστή, οι παρεμβάσεις του προκάλεσαν μόνο μέσα σε μερικές ώρες την αναπαραγωγή παλαιότερων ιδεολογικών ρήξεων.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η δημόσια παρέμβαση Μουσταφά Ακιντζί – Κάποιες πτυχές της σημασίας της»
Η ράβδος και το πουλάρι. Του Kutlu Adalı

Ακολουθεί μετάφραση στα ελληνικά αποσπάσματος από το τελευταίο άρθρο του Kutlu Adalı που δημοσιεύθηκε δύο μέρες πριν από τη δολοφονία του στις 6 Ιουλίου 1996.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η ράβδος και το πουλάρι. Του Kutlu Adalı»


