Εξωτερική Πολιτική – Σελίδα 3

Ιδιωτικοποίηση του νερού στα κατεχόμενα: Το τέλος ή η αρχή;

asrin-projesi3

Διδάγματα από την πρόσφατη αντιπαράθεση Άγκυρας-Τουρκοκυπρίων

Με τις τελικές υπογραφές στη δεύτερη «διακυβερνητική» συμφωνία για τη λειτουργία του υποθαλάσσιου αγωγού και για τη διαχείριση του νερού στις 2 Μαρτίου 2016, άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στην υπόθεση μετασχηματισμού των κατεχομένων. Μπορεί η υπογραφή της συμφωνίας να θεωρείται ως η κατάληξη του πρόσφατου κύκλου αντιπαράθεσης μεταξύ Άγκυρας και Τουρκοκυπρίων, όμως την ίδια στιγμή θα πρέπει να θεωρηθεί και ως η έναρξη νέων δυναμικών διαδικασιών που θα χαρακτηρίζουν την εξέλιξη της Τουρκοκυπριακής κοινότητας ιδιαίτερα σε περίπτωση αποτυχίας επίλυσης του Κυπριακού προβλήματος. Η ουσία του τελικού κειμένου της συμφωνίας για το νερό αντικατοπτρίζει τις ισορροπίες ισχύος μεταξύ Τουρκίας και Τουρκοκυπριακής κοινότητας. Ο ισχυρός επέβαλε τους βασικούς όρους της φιλοσοφίας με την οποία σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε ο υποθαλάσσιος αγωγός μεταφοράς νερού. Όμως η στατική αντιμετώπιση της κατάληξης που είχε το θέμα, δημιουργεί εμπόδια σε μια ευρύτερη κατανόηση των μετατοπίσεων που εκφράζονται σε κοινωνικό επίπεδο ανάμεσα στους Τουρκοκύπριους. Οι μετατοπίσεις αυτές είναι σημαντικές, αφού σχετίζονται άμεσα με την εξέλιξη των σχέσεων Τουρκίας-Τουρκοκυπριακής κοινότητας, με την εξέλιξη γενικότερα των σχέσεων Τουρκίας-Κύπρου, καθώς και με την αλλαγή του ιδεολογικού περιβάλλοντος στα κατεχόμενα.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιδιωτικοποίηση του νερού στα κατεχόμενα: Το τέλος ή η αρχή;»

Όταν «αμοληθεί» ο Έρντογαν

Προεκτάσεις της επιθετικότητας της Τουρκίας στη Συρία

«Ας μιλήσουμε καθαρά. Είμαστε σε πόλεμο!… Πλέον η Τουρκία δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα που να ονομάζεται συριακό. Η περιοχή μέχρι και το Χαλέπι είναι θέμα της Τουρκίας…». Αυτά έγραφε στις 17 Φεβρουαρίου 2016, ο Ιμπραχήμ Καράγκιουλ της φιλοισλαμικής εφημερίδας Γιενί Σιαφάκ. Μια προσεκτική αποκωδικοποίηση των «πολεμικών ιαχών» του γνωστού αρθρογράφου, μπορεί να φωτίσει περισσότερο τα αντανακλαστικά της κυβέρνησης του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) σε σχέση με τις τελευταίες εξελίξεις στη Συρία. Είναι γεγονός ότι μέσα από τα γραφόμενα της ισλαμικής διανόησης της Τουρκίας, κάποιος μπορεί να παρακολουθήσει με σχετική καθαρότητα τα προβλήματα που δημιουργούν οι ανατροπές επί του συριακού εδάφους, αλλά και το πώς η Άγκυρα σχεδιάζει τις επόμενες της αντιδράσεις. Γιατί όντως μετά από την ενεργότερη εμπλοκή της Ρωσίας στο συριακό φαίνεται ότι απελευθερώθηκαν τέτοιες δυναμικές που διευρύνουν συνεχώς το χάσμα μεταξύ των πολιτικών στόχων της Άγκυρας για τη Συρία και των εργαλείων που χρησιμοποιεί για την εκπλήρωσή τους. Η πρόσφατη ενεργοποίηση στρατιωτικής ισχύος ενάντια στο Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης (PYD) των Κούρδων της Συρίας, ξεδιπλώνει την προσπάθεια «παλινόρθωσης» της όποιας επιρροής θέλει να έχει η Τουρκία στον καθορισμό της «νέας Συρίας». Αποτελεί συνεπώς ένα δείγμα της ανταπόκρισης της Άγκυρας ενώπιον των νέων στρατιωτικών και διπλωματικών δεδομένων του τελευταίου χρονικού διαστήματος.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Όταν «αμοληθεί» ο Έρντογαν»

Από την «ασφάλεια» των στρατηγών στην «ασφάλεια» των πολιτικών

MGK — Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας σε παλαιότερη φωτογραφία. Από DHA.

Μια απόπειρα κατανόησης των αντιλήψεων για τις εγγυήσεις στην Κύπρο

Για πολλούς κύκλους εξουσίας στην Τουρκία, η εισβολή στην Κύπρο ήταν το τελευταίο επεισόδιο μιας σειράς γεγονότων με το οποίο «τέλειωνε» το πολιτικό πρόβλημα του νησιού. Ήταν το σημείο μηδέν από όπου και θα ξεκινούσε μια εντελώς νέα ιστορία. Η αναφορά Ετζεβίτ ότι «το Κυπριακό λύθηκε το 1974», δεν ήταν μόνο μια ρητορική έκφραση των θέσεων της Τουρκίας για την επίλυση του προβλήματος, αλλά την ίδια στιγμή ήταν και ένας αντικατοπτρισμός της θέσης που είχε το Κυπριακό και οι πτυχές του στη δημόσια συζήτηση στην Τουρκία. Για την Τουρκία της συγκεκριμένης εποχής, η Κύπρος και το Κυπριακό πρόβλημα ήταν αποκλειστικά θέμα «εθνικής ασφάλειας». Ως τέτοιο, ήταν παράλληλα ζήτημα υπό την υψηλή εποπτεία του κατεξοχήν θεσμού εξουσίας που καθόριζε το περιεχόμενο της ασφάλειας. Δηλαδή του στρατού. Όμως αυτή η εν πολλής ανιστόρητη αντίληψη, τελικά δεν μπορούσε να καταγράψει την πολυπλοκότητα της παρουσίας στρατευμάτων στην Κύπρο. Μια πολυπλοκότητα, η οποία δεν επηρέαζε μόνο το νησί και τους κατοίκους του, αλλά ήταν καταλυτική και για τις εξελίξεις στην ίδια την Τουρκία.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Από την «ασφάλεια» των στρατηγών στην «ασφάλεια» των πολιτικών»

Ο ανταγωνισμός Τουρκίας – Ρωσίας και η «επινόηση» μιας αντιπολίτευσης

Recep-Tayyip-Erdogan-14-putin

Με αποκορύφωμα την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού από την τουρκική πολεμική αεροπορία στις 24 Νοεμβρίου, η πορεία των σχέσεων Τουρκίας – Ρωσίας διαχρονικά και ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία, μπορούν να φωτίσουν κάποια σημαντικά θέματα της διεθνούς πολιτικής οικονομίας και της διασύνδεσης της με τους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς. Η ένταση της πρόσφατης κρίσης φαίνεται να διατηρείται και σε μερικές περιπτώσεις να κλιμακώνεται. Στο σημερινό της στάδιο δείχνει ότι ισχυρά κράτη με διαφορετικό προφίλ και προσανατολισμούς μπορούν όντως να οικοδομήσουν οικονομικούς και εμπορικούς δεσμούς, όμως σε συγκεκριμένες συγκυρίες η ύπαρξη διαφορετικών και συγκρουόμενων γεωπολιτικών στόχων δημιουργεί εμπόδια, πισωγυρίσματα και κρίσεις. Παράλληλα, η σημερινή αντιπαράθεση Τουρκίας – Ρωσίας, τουλάχιστον σε ότι αφορά στην Άγκυρα, φέρνει στην επιφάνεια το βάθος των ανακατατάξεων στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και αποκαλύπτει τις προτεραιότητες και τις τακτικές που ακολουθεί επί του συριακού εδάφους η κυβέρνηση Νταβούτογλου.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο ανταγωνισμός Τουρκίας – Ρωσίας και η «επινόηση» μιας αντιπολίτευσης»

Όταν η Δύση ανακάλυψε την αρετή της Ανατολής

page_avrupa-birliginden-turkiyeye-5-baslik-icin-ozel-mektup_257048846

Πως αντιμετωπίζει η Άγκυρα τις ευρωτουρκικές σχέσεις

Οι εξελίξεις των τελευταίων χρόνων στη Μέση Ανατολή, μετατράπηκαν σε βασικά ζητήματα της αντιπαράθεσης σε διεθνές επίπεδο. Όπως και το χάος των Βαλκανίων της δεκαετίας του 1990, έτσι και σήμερα οι διαφορετικές πτυχές της κρίσης που αντιμετωπίζει η Μέση Ανατολή φέρνουν στο προσκήνιο την αναδιάταξη των δυνάμεων και τις τεκτονικές αλλαγές στις παγκόσμιες ισορροπίες. Οι εξωτερικές παρεμβάσεις, οι εμφύλιες διαμάχες, η διάλυση κρατικών δομών και η ολοκληρωτική κατάρρευση οικονομιών στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, συνοδεύονται από την κορύφωση της προσφυγικής κρίσης. Η βίαιη και μαζική μετακίνηση πληθυσμών καθ’ όλη της διάρκεια της ανθρώπινης ύπαρξης, είναι εξέλιξη που επιτρέπει με σχετική ασφάλεια στον παρατηρητή της ιστορίας να μιλήσει για ένα νέο «σημείο καμπής». Σήμερα η ανθρωπότητα βρίσκεται ενώπιον ενός τέτοιου σημείου: η Μέση Ανατολή αύριο, δεν πρόκειται να είναι ακριβώς η ίδια με τη Μέση Ανατολή του χθες.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Όταν η Δύση ανακάλυψε την αρετή της Ανατολής»

Μια μικρή ιστορία τρόμου, η Άγκυρα και η γεωπολιτική

Ο M.D ένας φτωχός μεροκαματιάρης από την Αντιγιαμάν, πόλη στη νοτιοανατολική Τουρκία, είναι πατέρας δύο δίδυμων αγοριών. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2013, τα δύο αγόρια έφυγαν από το σπίτι «για να κάνουν την εγγραφή τους στο Πανεπιστήμιο»… Κατέληξαν στο Χαλέπι στα στρατόπεδα εκπαίδευσης του Ισλαμικού Κράτους. Ο M.D διηγείται με χαρακτηριστικό τρόπο τον πόνο του: «Πέρσι τα παιδιά μου ετοιμάζονταν για τις εισαγωγικές εξετάσεις και κάθε βράδυ με τη δικαιολογία ότι θα πάνε κάπου ήσυχα για διάβασμα, έφευγαν από το σπίτι. Όσο περνούσε ο καιρός όμως άλλαζε η συμπεριφορά τους. Άφησαν γένια, μετά έλεγαν στις αδερφές τους ότι θα έπρεπε να φορέσουν μαντήλα. Συζητώντας μαζί τους για τον πόλεμο στη Συρία, θύμωναν, εκνευρίζονταν και μου έλεγαν ‘υπάρχουν πράγματα που εσύ δεν κατανοείς, δεν καταλαβαίνεις το Ισλάμ. Εκεί υπάρχει ένας ιερός πόλεμος και θα πρέπει να δοθεί αυτή η μάχη’. Μια μέρα τους ακολούθησα. Είδα ότι μπήκαν σε ένα σπίτι στη γειτονιά, ιδιοκτήτης του οποίου ήταν κάποιος με το όνομα Χατζή. Όταν επέστρεψαν τους ρώτησαν γιατί πήγαν εκεί. Μου απάντησαν ότι συγκεντρώθηκε μια ομάδα 5-6 νεαρών για να συζητήσουν θρησκευτικά θέματα και για να παρακολουθήσουν βίντεο για τη μουσουλμανική θρησκεία. Εγώ τους προειδοποίησα να μην πάνε ποτέ ξανά εκεί. Τα παιδιά μου προηγουμένως ούτε διάβαζαν το Κοράνι, ούτε προσεύχονταν, ούτε πήγαιναν στο τζαμί… Αυτοί εκεί τους ξεγελούσαν και τους παρέσυραν με βίντεο που περιείχαν βία…».

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μια μικρή ιστορία τρόμου, η Άγκυρα και η γεωπολιτική»

Οι θέσεις τουρκικών κομμάτων για το Κυπριακό

Το κείμενο αυτό είναι η μετάφραση των θέσεων των τριών μεγαλύτερων κομμάτων της Τουρκίας (ΑΚΡ, CHP, MHP) για το Κυπριακό, έτσι όπως δημοσιεύθηκαν στα πρόσφατα προεκλογικά τους προγράμματα.

Οι θέσεις του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) για το Κυπριακό

Μια από τις βασικές μας προτεραιότητες είναι να πάρει ο Τουρκοκυπριακός λαός τη θέση που δικαιούται στη διεθνή κοινότητα. Θα συνεχίσουμε με αποφασιστικότητα τα βήματα που κάναμε μέχρι σήμερα για την ενίσχυση της οικονομικής δομής της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου και την αύξηση της ευημερίας. Θα συνεχίσουμε τη δημιουργική μας συμβολή ως εγγυήτρια χώρα για μια δίκαιη και μόνιμη λύση η οποία να βασίζεται στην πραγματική ιδρυτική βούληση των δύο λαών, την πολιτική τους ισότητα και το ότι είναι συνιδιοκτήτες στο νησί. Θα στηρίξουμε τις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών προς αυτή την κατεύθυνση[1].

Οι θέσεις του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ) για το Κυπριακό

Η Κύπρος είναι η σημαντικότερη εθνική υπόθεση της Τουρκίας. Η Τουρκία έχει επί της Κύπρου συμφωνημένα δικαιώματα και υποχρεώσεις που εκπηγάζουν από τις ιδρυτικές συμφωνίες και που δεν μπορούν ούτε να συζητηθούν, ούτε και να παραχωρηθούν. Δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή στα πλαίσια μιας πολιτικής λύσης, η φθορά και η όποια αρνητική επιρροή στις δραστικές και έμπρακτες εγγυήσεις της Τουρκίας.

Η Τουρκία θα συνεχίσει υπό οποιεσδήποτε συνθήκες να υποστηρίζει τον τιμημένο αγώνα που δίνουν εδώ και πολλά χρόνια οι ομόφυλοί (ομοεθνείς) μας που ζουν στην τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου. Η Τουρκία δε θα υποστηρίξει καμιά απολύτως προσέγγιση που να απειλεί την ύπαρξη των ομόφυλών (ομοεθνών) μας στην Κύπρο.

Το κόμμα μας πιστεύει ότι η μόνη ρεαλιστική, λειτουργική και βιώσιμη λύση θα πρέπει να βασίζεται σε μία συνεταιρική διζωνική δομή δύο εθνών και δύο κρατών. Είναι ξεκάθαρο ότι για μια τέτοια λύση δεν αρκεί η δική μας καλή θέληση και για αυτό η προσδοκία μας είναι τόσο η Ελληνοκυπριακή διοίκηση όσο η Ε.Ε να προσεγγίσουν το θέμα με καλή θέληση και δημιουργικό τρόπο.

Το κόμμα μας θεωρεί ότι η αδιάλλακτη στάση της Ελληνοκυπριακής πλευράς σχετίζεται και με την υποστήριξη που έχει από την Ε.Ε. Για αυτό στις διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε το κόμμα μας θα συνεχίσει μέχρι τέλους να υποστηρίζει τα συμφέροντα των Τούρκων της Κύπρου και θα εναντιωθεί ανεξαρτήτως συνεπειών με κάθε τρόπο στο να παραμείνει το κυπριακό προϋπόθεση για την ένταξη στην Ε.Ε[2].

Οι θέσεις του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) για το Κυπριακό

Κύπρος

Μόνιμη Λύση στην Κύπρο

Θα εργαστούμε και θα προσπαθήσουμε για την επίτευξη δίκαιης και μόνιμης λύσης στο πρόβλημα της Κύπρου.
Θα λύσουμε το Κυπριακό πρόβλημα προστατεύοντας τα κεκτημένα δικαιώματα της ΤΔΒΚ και του τουρκοκυπριακού λαού και εξασφαλίζοντας την πολιτική ισότητα ανάμεσα στους Τουρκοκύπριους και τους Ελληνοκύπριους.
Θα αυξήσουμε την ισχύ της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και θα εξασφαλίσουμε τη δίκαιη κατανομή των ενεργειακών πηγών στην Ανατολική Μεσόγειο.
Θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε τον Τουρκοκυπριακό λαό έναντι των οικονομικών κυρώσεων και των διεθνών εμπάργκο.
Έως ότου αποκτήσει ο Τουρκοκυπριακός λαός τη δυνατότητα ίσης εκπροσώπησης στον διεθνή χώρο, θα παράσχουμε κάθε απαραίτητη στήριξη για την πολιτική εκπροσώπηση των Τουρκοκυπρίων.
Σε περίπτωση που δεν θα επιτευχθεί στην Κύπρο λύση μέσα σε λογικό χρονικό διάστημα, θα εφαρμόσουμε μια δραστήρια διπλωματική στρατηγική για τη διεθνή αναγνώριση της ΤΔΒΚ.

Σχέσεις με την ΤΔΒΚ

Θα υπεραμυνθούμε των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της δημοκρατικής βούλησης της ΤΔΒΚ.
Δεν θα επιτρέψουμε την ανάμειξη στα εσωτερικά της ΤΔΒΚ.
Θα θέσουμε τέρμα στη ρητορεία και τις πράξεις που θίγουν την αξιοπρέπεια του τουρκοκυπριακού λαού.
Θα επικοινωνούμε με τους συνταγματικούς θεσμούς της ανεξάρτητης ΤΔΒΚ μέσα σε πλαίσιο αμοιβαίου σεβασμού[3].

22 Ιουνίου 2015

Μετάφραση: Νίκος Μούδουρος

[1] AK Parti, Yeni Türkiye Yolunda Daima Adalet Daima Kalkınma, 7 Haziran 2015 Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi, σ. 324.

[2] Milliyetçi Hareket Partisi, Toplumsal Onarım ve Huzurlu Gelecek, 7 Haziran 2015 Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi, σ. 245.

[3] CHP, Yaşanacak bir Türkiye Seçim Bildirgesi 2015, σ. 183.

Ο Συντηρητισμός στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας

Ο Συντηρητισμός στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας (Pdf)

Τουρκία: ένας «αλλοπρόσαλλος» γείτονας;

ΤΗΣ ΣΙΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

Την προηγούμενη εβδομάδα το Κέντρο Νεότερης Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου και η Πρωτοβουλία για την Υπεράσπιση της Κοινωνίας και της Δημοκρατίας συνδιοργάνωσαν εκδήλωση για τις τελευταίες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, με ομιλητές τους Χαμίτ Μποζαρσλάν (Παρίσι), Τζενγκίζ Ακτάρ (Κωνσταντινούπολη) και Νίκο Μούδουρο (Λευκωσία). Η συζήτηση επικεντρώθηκε στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας -με αφορμή και τα τελευταία γεγονότα της παραβίασης της κυπριακής ΑΟΖ- στο πλαίσιο των μεγάλων κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών τριγμών που γνωρίζει τα τελευταία χρόνια η Μέση Ανατολή.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τουρκία: ένας «αλλοπρόσαλλος» γείτονας;»

Το Κυπριακό ζήτημα σε ένα καινούργιο απρόβλεπτο κόσμο. Προς αλλαγή παραδείγματος;

Η ένταση της βίας στη Μέση Ανατολή και των ανταγωνισμών στην Ανατολική Μεσόγειο, φαίνεται να αποτελούν μια νέα ευκαιρία κριτικής αξιολόγησης του γεωπολιτικού οράματος της Τουρκίας, μέσα στα σημερινά δεδομένα. Η Τουρκία αναμφίβολα παίζει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις, ενώ οι ενέργειες της το επόμενο χρονικό διάστημα θα έχουν στρατηγικό χαρακτήρα ιδιαίτερα στην υπόθεση υλοποίησης ή αποτυχίας των δικών της στόχων. Λόγω της κρισιμότητας των εξελίξεων αποτελεί πλέον αναγκαιότητα μια προσπάθεια ολιστικής αντιμετώπισης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Μια τέτοια αντιμετώπιση της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας θα πρέπει να τοποθετείται μέσα στην ολότητα των κοινωνικών σχέσεων[1], έτσι όπως εξελίσσονται τόσο στο εσωτερικό της όσο και στην περιφέρεια της. Με αυτό το σκεπτικό, η εξωτερική πολιτική της χώρας δε θα πρέπει να θεωρείται ξεκομμένη από τις διάφορες οικονομικές και πολιτικές δομές που προκύπτουν σε αυτήν ως αποτέλεσμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης[2]. Την ίδια στιγμή δε θα πρέπει να θεωρείται αποκομμένη από τις γενικότερες διεθνείς και περιφερειακές αλλαγές, ιδιαίτερα αυτές που προκαλούν μια συνολική αναδιάταξη στόχων πολλών κρατών στην εξωτερική τους πολιτική[3].

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το Κυπριακό ζήτημα σε ένα καινούργιο απρόβλεπτο κόσμο. Προς αλλαγή παραδείγματος;»