Μια συζήτηση με τον Νίκο Μούδουρο, λέκτορα στο Τμήμα Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου.
Γιάννης Σεφεριάδης
Έγκριτα διεθνή μέσα ενημέρωσης συναινούν στο επίθετο. Αυτές θα είναι οι πλέον «κρίσιμες» προεδρικές εκλογές και κοινοβουλευτικές εκλογές εδώ και χρόνια για την Τουρκία. Κυρίως όμως, η πλέον δύσκολη πολιτική δοκιμασία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, του μακροβιότερου ηγέτη της χώρας μετά από είκοσι χρόνια στην εξουσία.
Έξι εβδομάδες πριν την διεξαγωγή μιας αμφίρροπης εκλογικής αναμέτρησης με πρώτο γύρο αυτής στις 14 Μαΐου, έξι μήνες πριν την συμπλήρωση μιας εκατονταετίας από την ίδρυση του σύγχρονου τουρκικού κράτους, σχεδόν δύο μήνες μετά από τον φονικότερο σεισμό στην σύγχρονη Ιστορία της χώρας, οι Τούρκοι θα προσέλθουν στις κάλπες με θυμό, πόνο, πολώσεις, παραδοσιακά χάσματα και υπαρξιακού χαρακτήρα αναζητήσεις για το ίδιο τους το κράτος.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τουρκία: Η κοινωνία οδεύει με θυμό και πόνο στην τελική ευθεία για τις εκλογές»
Οι δηµοσκοπήσεις δεν δείχνουν εκείνη τη θεαµατική πτώση του Ερντογάν που θα ανέµενε κανείς ύστερα από τους χειρισµούς του στην οικονοµία και στο θέµα των σεισµών.
Επικρατέστερες συµµαχίες στις βουλευτικές εκλογές είναι εκείνες των Ερντογάν και Κιλιτσντάρογλου, µε τα ποσοστά τους να είναι πολύ κοντά και να κυµαίνονται γύρω στο 40% µε 45%.
Το πιο µεγάλο θέµα που θέτει η αντιπολίτευση είναι η οικονοµική κρίση και η µεγάλη κοινωνική ανισότητα που εντάθηκε µετά το 2018.
Αµφίρροπο είναι το αποτέλεσµα των βουλευτικών και προεδρικών εκλογών που θα διεξαχθούν ταυτόχρονα στις 14 Μαΐου στην Τουρκία.
Ο λέκτορας στο Τµήµα Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήµιο Κύπρου, Νίκος Μούδουρος, αναλύει στη «Χαραυγή» το σκηνικό που ισχύει µέχρι στιγµής στο προεκλογικό πεδίο της Τουρκίας.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σχεδόν εξαφανισµένο το Κυπριακό από την προεκλογική συζήτηση στην Τουρκία»
Περίληψη:
Η παρουσίαση αυτή θα ασχοληθεί με την περιγραφή των κυριότερων πολιτικών συμμαχιών που έχουν σχηματιστεί στην Τουρκία πριν από τις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές του 2023. Τα κόμματα και τα ιδεολογικά τους προγράμματα, οι υποψηφιότητες για την προεδρία της χώρας, καθώς και ο ιστορικός συμβολισμός των 100 χρόνων από την ίδρυση του τουρκικού κράτους, είναι μεταξύ των βασικών στοιχείων της προεκλογικής περιόδου. Ωστόσο είναι γεγονός ότι όλα τα προαναφερθέντα στοιχεία λειτουργούν, επηρεάζονται από και επηρεάζουν ένα συγκεκριμένο κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εμφανίζονται. Συνεπώς η πληρέστερη κατανόηση της πολιτικής αντιπαράθεσης των εκλογών στην Τουρκία, απαιτεί μια ευρύτερη ανάλυση των κύριων διαιρετικών αξόνων της κοινωνίας και των εκφράσεων τους στο πολιτικό και εκλογικό επίπεδο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η παρουσίαση θα επεκταθεί στην παρουσίαση των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτισμικών αντιπαραθέσεων που εκπροσωπούν οι διαφορετικές συμμαχίες στις εκλογές της Τουρκίας.
Νίκος Μούδουρος
Λέκτορας, Τμήμα Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών
Πανεπιστήμιο Κύπρου
Μετά από πάρα πολλή καθυστέρηση, ο κοινός υποψήφιος της αντιπολίτευσης ενάντια στον Ερντογάν επιλέγηκε. Τη στιγμή μάλιστα που πολλοί κύκλοι στο χώρο της αντιπολίτευσης προετοιμάζονταν ψυχολογικά για μια ακόμα ήττα παρόμοια με αυτήν του 2018, η τελική απόφαση για τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου φαίνεται ότι έδωσε το έναυσμα για μια ενδιαφέρουσα εκλογική μάχη. Όχι επειδή η υποψηφιότητα Κιλιτσντάρογλου αποτέλεσε έκπληξη. Αλλά πολύ περισσότερο γιατί η συμμαχία της αντιπολίτευσης επιβίωσε μέσα από την τεράστια και αυθόρμητη αντίδραση του κόσμου ενάντια στη κίνηση Άκσιενερ να φύγει «πυροβολώντας». Όντως, τα τρία εικοσιτετράωρα μεταξύ της 3ης και 6ης Μαρτίου που διήρκησε η κρίση μεταξύ των έξι βασικών κομμάτων της αντιπολίτευσης, χαρακτηρίστηκε από μια πρωτόγνωρη για τα δεδομένα κοινωνική «κινητοποίηση σωτηρίας» της συνεργασίας ενάντια στον Ερντογάν. Παρόλο που τα επίσης σημαντικά παρασκήνια για την επιστροφή Άκσιενερ παραμένουν άγνωστα, εντούτοις η αντίδραση για να σωθεί η «συμμαχία του έθνους» δείχνει ότι ο «αντι-ερντογανισμός» της κοινωνίας ωριμάζει και αποκτά πληρέστερα πολιτικά χαρακτηριστικά.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντι-ερντογανισμός και Κιλιτσντάρογλου»
Εκλογές στις 14 Μάϊου αποφάσισε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η Τουρκία και ο ίδιος ο Πρόεδρος της οδεύουν στις κρισιμότερες εκλογές της τελευταίας 20ετίας που δύναται να καθορίσουν εν πολλοίς προς ποια κατεύθυνση θα οδηγηθεί η χώρα τα επόμενα χρόνια. Μιλώντας στο AlphaNews.live ο Λέκτορας στο Τμήμα Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου, Νίκος Μούδουρος, ανέλυσε όλες τις δυναμικές που αναπτύσσονται και το πως οι φονικοί σεισμοί και οι συνέπειες τους καθορίζουν το εκλογικό παιχνίδι.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανάλυση: Οι συμβολισμοί και οι δυναμικές ενόψει των εκλογών στην Τουρκία»Τα νέα δεδομένα που προκύπτουν από την υποψηφιότητα του Ηγέτη του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος της Τουρκίας, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, για την Προεδρία της χώρας, ανέλυσε από την εκπομπή Alpha Ενημέρωση ο Λέκτορας στο Τμήμα Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου, Νίκος Μούδουρος.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νέα δεδομένα σε Άγκυρα και τ/κ κοινότητα από την υποψηφιότητα Κιλιτσντάρογλου»
«Τα πρόσωπα του κράτους, απόντα τις πρώτες ώρες μετά το σεισμό, τώρα βγάζουν το κεφάλι τους από κάθε γωνιά. Η δουλειά που ξέρουν καλύτερα είναι οι συνεχείς ανακοινώσεις… Οι μηχανισμοί και οι σχέσεις που εμφανίστηκαν εξαιτίας του σεισμού, απέδειξαν ότι η κατάσταση είναι πιο τρομακτική από όσο νομίζαμε… Είναι ξεκάθαρο και τόσο λυπηρό: Η Τουρκία δεν έχει διακυβέρνηση και δυστυχώς ο μηχανισμός αυτός που δεν είναι πλέον εφικτό να διοικηθεί, προκαλεί την απώλεια τόσων ζωών. Εάν ανεχτούμε να μην λεχθούν αυτά που πρέπει τώρα, για να προστατεύσουμε μια δήθεν ενότητα, εάν δηλαδή σιωπήσουμε, τότε θα γίνουμε συνέταιροι στην αιώνια σιωπή τόσων χιλιάδων ανθρώπων». Αυτά έγραφε ο Ομέρ Τσιελίκ στις 23 Αυγούστου 1999 στην εφημερίδα Γιενί Σιαφάκ. Το άρθρο του δημοσιεύθηκε έξι μέρες μετά τον καταστροφικό σεισμό στην περιοχή Μαρμαρά, ο οποίος τελικά άφησε πίσω του 18.500 νεκρούς και περίπου 50.000 τραυματίες. Για την ιστορία να αναφερθεί ότι ο Τσιελίκ, σημερινός εκπρόσωπος Τύπου του κυβερνώντος ΑΚΡ, τότε ήταν μέλος της εκσυγχρονιστικής πτέρυγας του πολιτικού Ισλάμ και στενός συνεργάτης του Ερντογάν.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η «καταστροφή του αιώνα» στην Τουρκία: Πολιτική αποπολιτικοποίησης της ανθρώπινης τραγωδίας»
ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΤΕΡΑ 