Η δημοσιογράφος Αϊσού Ακτέρ σε ένα παλαιότερο της άρθρο στην εφημερίδα Γενί Ντουζέν έγραφε: «Ο πατέρας μου γεννήθηκε επί αγγλικής διοίκησης. Είδε την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα πρώτα νεανικά του χρόνια πέρασαν στην Προσωρινή Τουρκική Διοίκηση. Έζησε στην Αυτόνομη Τουρκοκυπριακή Διοίκηση, καθώς και στο Τουρκοκυπριακό Ομόσπονδο Κράτος. Στα χρόνια της ωριμότητας του κατάφερε να μεγαλώσει τα παιδιά του στην Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου. Κουβαλούσε στην τσέπη του τουλάχιστον τρία διαβατήρια. Στην πραγματικότητα όμως κανένα δεν ολοκλήρωσε την ταυτότητά του. Εγώ γεννήθηκα σε ένα κράτος που δεν θυμούμαι. Μεγάλωσα σε μια Δημοκρατία που μου την δίδαξαν. Έζησα με μια ελπίδα που σχεδόν την αποστήθισα. Στην τσέπη μου έχω τρία διαβατήρια. Υπήρξαν περιπτώσεις που χρησιμοποίησα και τα τρία ταυτόχρονα, αλλά δεν κατάφερα να εξηγήσω τον πόνο μου… τόσες διοικήσεις, τόσα διαβατήρια και τόσες ταυτότητες, δεν μπόρεσαν να κάνουν ευτυχισμένη αυτή την κοινότητα». Τα λόγια αυτά παρουσιάζουν με ολοκληρωμένο τρόπο το βασικό δίλημμα επιβίωσης που αναπαράγεται διαρκώς και αγγίζει πλέον το σύνολο της Τουρκοκυπριακής κοινότητας. Η επικαιροποίηση αυτού του διλήμματος σήμερα εκφράζει με ουσιαστικό τρόπο τα πολιτικά και οικονομικά αδιέξοδα των Τουρκοκυπρίων, τα οποία με τη σειρά τους καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις αντιλήψεις και τις επιδιώξεις της κοινότητας.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόπειρα ενδοσκόπησης της τουρκοκυπριακής κάλπης»
ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΤΕΡΑ 