Φιλοξενούμενος στην εκπομπή ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΡΑ ήταν το μεσημέρι της Τετάρτης, ο Επίκουρος Καθηγητής Τμ. Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών Πανεπιστημίου Κύπρου, Νίκος Μούδουρος και μίλησε για την ομιλία του Τούρκου Προέδρου, Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος ανάμεσα σε άλλα ακόμα μία φορά έθεσε ζήτημα αναγνώρισης του ψευδοκράτους και προέκρινε τη λύση δύο κρατών, ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
🖋️ABSTRACT This study focuses on the decoding of some of the many aspects of Islamism—labour relations in Turkey, based on the political rituals that historically operate as self-assertions and self-definitions of the working class. The epicentre of this article is May Day and seeks to analyse the process by which an organic part of the Islamist movement in the country, Hak-İş, dealt with it, through the effort for transformation of the symbolisms, and confrontation for the ideological meaning and social vision of this labour political ritual in Turkey. Through this framework, the study highlights three different stages in the political mobilization of Hak-İş regarding the 1st of May, within the broader framework of a process named ‘loss of proletarity’ and the Confederation’s vision about a classless society. The first stage is that of the absolute denial of the class content and hierarchies in society. The second stage is the process of the ‘reluctant adoption’ of May Day, combined with strategies to transform its material culture. Finally, the third stage is the attempt to ‘nationalise/Islamise’ this political ritual through the organization of separate May Day mobilizations in various cities in Anatolia.
🔗You can download the full publication from the following link 👇
Ο αλγόριθμος ορίζεται ως μια συγκεκριμένη σειρά ενεργειών που στοχεύουν στην επίλυση ενός προβλήματος. Όμως, το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των ενεργειών αυτών είναι ότι έχουν αρχή και τέλος, είναι αυστηρά καθορισμένες και εκτελούνται σε συγκεκριμένη χρονική διάρκεια. Εάν λοιπόν ο αλγόριθμος στην τεχνολογία και στην επιστήμη των μαθηματικών είναι κάτι συγκεκριμένο, ο «αλγόριθμος» που λειτουργεί για την εξήγηση κοινωνικών και πολιτικών φαινομένων, είναι μια κατάσταση δυναμική, ρευστή και πολύπλοκη. Όπως ακριβώς δυναμική, ρευστή και πολύπλοκη είναι η κατοχή της Κύπρου από το 1974 και μετά.
Φωτογραφία από τον τόμο: The Writing is on the Wall: Annexation Past and Present, United Nations Committee on the Exercise of the Inalienable Rights of the Palestinian People (CEIRPP), Permanent Observer Mission of the State of Palestine to the United Nations, New York.
Σε ένα πλαίσιο όπως αυτό που επικρατεί σήμερα στην Παλαιστίνη, η επικαιρότητα είναι απαραίτητη. Από ένα σημείο και μετά ωστόσο, η επικαιρότητα θα πρέπει να συνδυάζεται με μια απόσταση τέτοια που να επιτρέπει την ενεργοποίηση αναλυτικών εργαλείων μιας σφαιρικότερης κατανόησης της κατάστασης.
Το βράδυ της 28ης Μαΐου 2023, με την οριστικοποίηση των αποτελεσμάτων του δεύτερου γύρου των προεδρικών, ο Ερντογάν μιλούσε στο πλήθος που συγκεντρώθηκε στο προεδρικό. Δίπλα του είχε όλους τους ηγέτες των κομμάτων που στήριξαν την υποψηφιότητα του και συμμετείχαν στην «συμμαχία του λαού». Ο ηγέτης καλούσε το «έθνος του» να μην επαναπαυτεί μετά τη νέα νίκη και να ξεκινήσει την προσπάθεια για «επανακατάκτηση» της Κωνσταντινούπολης στις δημοτικές που ακολουθούσαν. Αυτό ήταν και το σημείο που οι ψηφοφόροι της αντιπολίτευσης ένιωσαν ότι έφτασε το τέλος της Ιστορίας. Καταδικασμένοι σε μια ακόμα πενταετία μιας εξουσίας που έμοιαζε αιώνια. Στα μάτια τους, ο Ερντογάν θα συμπλήρωνε 26 συνεχόμενα χρόνια ως επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας, περισσότερα από τον ιδρυτή του σύγχρονου κράτους της Τουρκίας, τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Η απελπισία μεγάλωνε, εάν ληφθεί υπόψη το ότι την ίδια στιγμή σε κάποια άλλα κομματικά γραφεία στην Άγκυρα, η συμμαχία της αντιπολίτευσης διαλύθηκε «εις τα εξ ων συνετέθη». Με λίγα λόγια, δεν υπήρχε κάτι στον ορίζοντα που να δημιουργεί έστω μια χαραμάδα ελπίδας για την πολυπόθητη αλλαγή που διεκδικούσαν τα εκατομμύρια των πολιτών που στάθηκαν απέναντι στον Ερντογάν.
Δέκα μήνες μετά, το βράδι της 31ης Μαρτίου 2024, ο Ερντογάν ανέβηκε στο μπαλκόνι των κεντρικών γραφείων του ΑΚΡ στην Άγκυρα για να απευθυνθεί στο (μικρότερο) πλήθος που συγκεντρώθηκε. Αυτή τη φορά συνοδευόταν μόνο από τη σύζυγό του. Ένιωσε την ανάγκη να πει ότι το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών «δεν είναι το τέλος, αλλά ένα σημείο καμπής». Χωρίς το ύφος του «αιώνιου ηγέτη», αλλά με τον χαρακτηριστικό του πατερναλισμό, φρόντισε να υπογραμμίσει ότι πρέπει να γίνει αυτοκριτική. Οι πίνακες των κομματικών ποσοστών στα ΜΜΕ έδειχναν το ΑΚΡ στην δεύτερη θέση πίσω από τον αιώνιο κεμαλικό εχθρό, το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, για πρώτη φορά μετά από 22 ολόκληρα χρόνια. Οι γνωστοί πορτοκαλί εκλογικοί χάρτες της Τουρκίας έγιναν κόκκινοι, με αποτέλεσμα οι δημοφιλείς «διανοούμενοι» να αποχωρήσουν γρήγορα από τα πάνελ των φιλοκυβερνητικών καναλιών.
Η τ/κ αριστερή αντιπολίτευση αντιλαµβάνεται ολοένα και περισσότερο πως µια οµοσπονδιακή λύση στην Κύπρο µπορεί να διασφαλίσει µια δηµοκρατική ισορροπία µε την Τουρκία, αλλά και να οδηγήσει στην αυτονόµηση των Τουρκοκυπρίων από την κηδεµονία της Άγκυρας, δήλωσε στη «Χαραυγή» ο επίκουρος καθηγητής στο Τµήµα Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών του Πανεπιστηµίου Κύπρου, Νίκος Μούδουρος. Σε ό,τι αφορά το ενδεχόµενο επανεκκίνησης των διαπραγµατεύσεων στο Κυπριακό, σηµειώνει ότι δεν αποκλείεται να παρατηρηθεί µια αλλαγή στις θέσεις, κυρίως της Άγκυρας, αλλά και της τ/κ πλευράς.
ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΤΕΡΑ 