nikosmoudouros

Μήνυμα για Κυπριακό η εκλογή Έρχιουρμαν (ηχητικό)

Σε περίπτωση νίκης του Έρχιουρμαν, σημειώνει ο Νίκος Μούδουρος, θα πρόκειται για σαφές πολιτικό μήνυμα από την τουρκοκυπριακή κοινότητα προς την Άγκυρα, ότι επιθυμεί αλλαγή πορείας και επανεκκίνηση των συνομιλιών για το Κυπριακό

Στις 19 Οκτωβρίου 2025 οι ψηφοφόροι των κατεχομένων ψηφίζουν τον λεγόμενο πρόεδρό τους, ο οποίος θα είναι αυτός που θα τους εκπροσωπεί και στις όποιες διεργασίες για το Κυπριακό. Σύμφωνα με τον Επίκουρο Καθηγητή στο Τμήμα Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Νίκο Μούδουρο, η προεκλογική περίοδος στα κατεχόμενα, παρότι σύντομη -μόλις ενάμιση μήνα- δεν περιορίστηκε στο Κυπριακό, αλλά εξελίχθηκε σε μια συνολική πολιτική αντιπαράθεση. Μιλώντας στον Πολίτη 107.6 & 97.6, ο Καθηγητής ανέφερε ότι ο βασικός αντίπαλος του Ερσίν Τατάρ, Τουφάν Έρχιουρμαν, ακολούθησε στρατηγική αντιπολίτευσης που αγγίζει ζητήματα ευρύτερης διακυβέρνησης, όπως η οικονομία, οι θεσμοί και οι σχέσεις με την Τουρκία, μετατρέποντας την εκλογική μάχη σε δημοψήφισμα για τη γενικότερη πολιτική κατεύθυνση του ψευδοκράτους.

Συνεχίστε την ανάγνωση του

Ίσως από τις τελευταίες «εκλογές» με πλειοψηφικό τ/κ εκλογικό σώμα στα κατεχόμενα

Αν συνεχιστεί η δραματική αύξηση στην παραχώρηση «υπηκοοτήτων» σε μια – δυο εκλογικές αναμετρήσεις, τα ποσοστά θ‘ αλλάξουν εναντίον των Τ/κ, σημείωσε ο κ. Μούδουρος

Συνεχίστε την ανάγνωση του

Ο πόλεμος των αριθμών, έποικοι και Τουρκοκύπριοι «υπηκοότητες» και ψήφοι

Όπως και σε κάθε αναμέτρηση στα κατεχόμενα από το 1976 και μετά, έτσι και στην επικείμενη ψηφοφορία για την ανάδειξη του νέου τουρκοκύπριου ηγέτη, το ζήτημα του μεγέθους του εκλογικού σώματος είναι από μόνο του στοιχείο αντιπαράθεσης. Η συνέπεια με την οποία ο αριθμός των εκλογέων γίνεται διαχρονικό στοιχείο αντιπαράθεσης δεν είναι τυχαία. Πρόκειται για ένα συνολικότερο «πόλεμο των αριθμών» για τον πληθυσμό, ο οποίος συναντάται πολύ συχνά σε μη αναγνωρισμένες οντότητες, κατεχόμενες περιοχές και αποικιοκρατικά πλαίσια. Ο αριθμός του πληθυσμού, το ποσοστό των γηγενών σε σύγκριση με αυτό των ξένων, το θέμα των υπηκοοτήτων και το δικαίωμα ψήφου, είναι μόνο μερικές από τις σημαντικές πτυχές μιας παθολογίας που χαρακτηρίζει τις κοινωνίες σε δομές στρατιωτικής και όχι μόνο κατοχής.

Συνεχίστε την ανάγνωση του

Κατεχόμενα / Περιορισμένη η παρέμβαση της Άγκυρας στις «εκλογές» – Ο Νίκος Μούδουρος αναλύει το σκηνικό

Ιδιαιτερότητες αλλά και συγκεκριμένα διακυβεύματα έχουν οι «εκλογές» της 19ης Οκτωβρίου για την ανάδειξη του νέου ηγέτη της τ/κ κοινότητας. Στις ιδιαιτερότητες, οι… χαμηλοί τόνοι της προεκλογικής εκστρατείας, αλλά και η… περιορισμένης έκτασης παρέμβαση της Άγκυρας, σε σύγκριση πάντα με την άλωση των κατεχομένων το 2020 υπέρ του Ερσίν Τατάρ.

Συνεχίστε την ανάγνωση του

Το διακύβευμα των παράνομων εκλογών στα κατεχόμενα

Ο ακαδημαϊκός Νίκος Μούδουρος σε συνέντευξη στον ΑΝΤ1 αναλύει και εξηγεί

Χρυστάλα Βιλάνου

Στην τελική ευθεία μπαίνει η προεκλογική εκστρατεία στα κατεχόμενα, ενόψει των λεγόμενων «προεδρικών» εκλογών στις 19 Οκτωβρίου. Η αναμέτρηση κρίσιμη από κάθε άποψη και το διακύβευμα μεγάλο και για την επόμενη ημέρα στο κυπριακό, αλλά και για το καθεστώς των σχέσεων των κατεχομένων με την Τουρκία, εξηγεί στον ΑΝΤ1, ο επίκουρος καθηγητής Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Νίκος Μούδουρος.

Συνεχίστε την ανάγνωση του

Batı Şeria’dan Kıbrıs’a: Yerleşimci Aşırı Sağ’ın Yükselişi ve Farklılıklar

2025 Mayıs’ında, birkaç bin İsrailli aşırı sağcı, Kudüs’ün Eski Şehri’ndeki Müslüman mahallesinden geçen ünlü “bayrak yürüyüşüne” katıldı. Aşırı sağcı gruplar, “Gazze bizimdir”, “Araplara ölüm” ve “Köyleri yansın” gibi ırkçı sloganlar attılar. Taşıdıkları bir pankartta “Kudüs 1967, Gazze 2025” yazıyordu; bu, Gazze Şeridi’nin, 1967’de Doğu Kudüs’ün işgaline benzer şekilde, tamamen askeri olarak ilhak edilmesi anlamına geliyordu. Başka bir pankartta ise “Nakba’sız zafer olmaz” yazıyordu; bu, 1948’de İsrail devleti kurulurken yaklaşık 700.000 Filistinlinin zorla yerinden edilmesine atıfta bulunuyordu.

Συνεχίστε την ανάγνωση του

Το εποικιστικό φαινόμενο από τη Δυτική Όχθη στην Κύπρο: η άνοδος της ακροδεξιάς και οι διαφοροποιήσεις

Το Μάιο του 2025, μερικές χιλιάδες Ισραηλινών μελών ακροδεξιών συνόλων συμμετείχαν στη γνωστή «πορεία της σημαίας» που διέσχισε τη μουσουλμανική συνοικία της παλιάς πόλης της Ιερουσαλήμ. Οι ακροδεξιές ομάδες φώναζαν ρατσιστικά συνθήματα όπως «Η Γάζα είναι δική μας», «Θάνατος στους Άραβες» και «Να καούν τα χωριά τους». Ένα συγκεκριμένο πανό που κουβαλούσαν έγραφε: «Ιερουσαλήμ 1967, Γάζα 2025», υπονοώντας ουσιαστικά την πλήρη στρατιωτική προσάρτηση της Λωρίδας της Γάζας, ως αντίστοιχο της κατάληψης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ το 1967. Ένα άλλο ανέφερε: «Χωρίς Νάκμπα, δεν υπάρχει νίκη», κάνοντας αναφορά στον βίαιο εκτοπισμό περίπου 700.000 Παλαιστινίων κατά τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ το 1948.

Πρόκειται για ετήσια πορεία που χρηματοδοτείται και στηρίζεται ποικιλοτρόπως από τον δήμο Ιερουσαλήμ. Είναι εκδήλωση που γιορτάζει την κατοχή της Ανατολικής Ιερουσαλήμ από το Ισραήλ κατά τον πόλεμο του 1967 και εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα εκδηλώσεων για τον εορτασμό της «απελευθέρωσης» της πόλης. Όπως γίνεται κατανοητό η πορεία αυτή έχει έντονο ρατσιστικό περιεχόμενο και γίνεται αφορμή για κύματα βίας κατά των Παλαιστινίων. Κεντρική μορφή της πορείας, αλλά ιδιαίτερα των επιθέσεων κατά των Παλαιστινίων ήταν ο ακροδεξιός υπουργός εθνικής ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, ο οποίος όχι μόνο προσπάθησε να προστατεύσει όσους έλαβαν μέρος στο μαζικό λιντσάρισμα αλλά επιπλέον τους είχε ενθαρρύνει. Η παρουσία Μπεν-Γκβιρ στο επίκεντρο της πορείας, ήταν ένας από τους πολλούς ιδεολογικούς συμβολισμούς που τα τελευταία χρόνια οδηγούν στην ενίσχυση του ενοποιητικού δεσμού μεταξύ του κράτους του Ισραήλ, των εποίκων και της ακροδεξιάς. Ήταν ακόμα μια έκφραση των ιδεολογικών μηχανισμών κανονικοποίησης του ακροδεξιού εποικιστικού φαινομένου.

Συνεχίστε την ανάγνωση του

Πού το πάει ο Ερντογάν; Κούρδοι και Ιμάμογλου καθορίζουν τον μελλοντικό προσανατολισμό της Τουρκίας…

Ούτε η δύσκολη καθημερινότητα των απλών ανθρώπων που χειροτερεύει εξαιτίας της οικονομικής αποσταθεροποίησης, αλλά ούτε και ζητήματα όπως το Κυπριακό ή η επιδείνωση των σχέσεων με το Ισραήλ εξαιτίας της γενοκτονίας στη Γάζα, φαίνεται να είναι αυτά που καθορίζουν την ένταση και τον προσανατολισμό των εσωτερικών εξελίξεων στη Τουρκία. Τουλάχιστον σε ότι αφορά στη συγκυρία από τις αρχές του 2025 μέχρι και σήμερα, η απόφαση του ΡΚΚ για αυτοδιάλυση και η νέα μορφή καταστολής της αντιπολίτευσης μέσα από τη σύλληψη Ιμάμογλου, είναι οι δύο εξελίξεις που επηρεάζουν τους σχεδιασμούς επιβίωσης της εξουσίας. Αν και φαινομενικά ασύνδετες, οι δύο αυτές εξελίξεις και οι συνέπειες που θα αφήσουν πίσω τους, θα καθορίσουν σε πολύ μεγάλο βαθμό κάποια σημαντικά ποιοτικά χαρακτηριστικά της Τουρκίας μελλοντικά.

Συνεχίστε την ανάγνωση του

Külliye: Η κτιριακή εγκατάσταση ενός ιδεολογικού πολέμου εναντίον των Τουρκοκυπρίων

«ΟΧΙ στο Külliye (Κουλλίγιε)! Η φράση ‘Δεν έχει σημασία το κτίριο, σημασία έχει το τι γίνεται μέσα στο κτίριο’ δεν είναι σωστή. Είναι παραπλάνηση της κοινωνίας. Το κτίριο έχει μεγάλη σημασία. Ποιος το έχτισε, πώς και γιατί το έχτισε, τι συνέβη κατά τη διάρκεια της κατασκευής του, και το γεγονός ότι πρόκειται για ένα κτίριο που δεν αποπνέει ούτε στο ελάχιστο την Κύπρο… όλα αυτά έχουν τεράστια σημασία». Αυτά έγραφε στις 4 Μαϊου 2025 στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook ο ακαδημαϊκός Χασάν Ουλάς Αλτίοκ, πρώην στέλεχος του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος. Δεν ήταν ο μόνος που εξέφρασε την ενόχληση του από το νέο τεράστιο κτιριακό συγκρότημα, το οποίο εγκαινιάστηκε από τον Πρόεδρο της Τουρκίας στις 3 Μαΐου 2025 και που στέγασε «προεδρία» και «Bουλή» των κατεχομένων.

Συνεχίστε την ανάγνωση του

Εποικιστική αποικιοκρατία ή μια υβριδική κατάσταση; Διαστάσεις του εποικισμού στη Κύπρο και οι ανταγωνισμοί Τουρκοκυπρίων – εποίκων

Εισαγωγική συζήτηση για το θεωρητικό πλαίσιο
Δεν είναι καθόλου εύκολο να μιλήσει κάποιος για το φαινόμενο της εποικιστικής αποικιοκρατίας αναφερόμενος σε σχετικά πρόσφατα γεγονότα. Το φαινόμενο της εποικιστικής αποικιοκρατίας, αλλά και γενικότερα η αποικιοκρατία υποτίθεται ότι έληξαν στα μέσα του 20ου αιώνα, δηλαδή σε μια στιγμή που ολοκληρώνεται και η διαδικασία της αποαποικιοποίησης. Με λίγα λόγια, η εποικιστική αποικιοκρατία θεωρήθηκε ως ένα κεφάλαιο της παγκόσμιας ιστορίας που έχει κλείσει. Το συγκεκριμένο κείμενο επιδιώκει να αναλύσει κάποιες πτυχές του εποικισμού της Κύπρου μετά το 1974 μέσα από την αξιοποίηση του θεωρητικού πλαισίου της εποικιστικής αποικιοκρατίας. Δε μπορεί φυσικά να θεωρηθεί μια ολοκληρωμένη προσπάθεια, αλλά μια πρώτη «δοκιμή» εμπλουτισμού τόσο του θεωρητικού πλαισίου, όσο και της κυπριακής περίπτωσης. Το κείμενο βασίζεται σε μια παρουσίαση που έγινε στο Επιστημονικό Συνέδριο «50 Χρόνια από το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο», το οποίο διοργάνωσε το Ινστιτούτο Ερευνών Προμηθέας στις 28-29 Ιουνίου 2024, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.

Ολόκληρο το κείμενο σε μορφή Pdf:

2025 epitheorisi promithea settler colonialism hybrid model Λήψη